Haan Kip Kuikens!
30jan/160

Afscheid

 

Hoe lang heb jij deel uitgemaakt van mijn leven...

Ik denk vanaf mijn twaalfde? Dat maakt zo'n 28 jaar.Een band van 28 jaar...dat is niet zomaar iets.

Het was ook geen gewone band. Nee wat wij hadden was speciaal. Ik trok mij alles aan...als jij iets mankeerde, voelde ik het overal.

Ik denk dat onze band na de geboorte van onze oudste zoon pas veranderde in een meer ongezonde relatie.

Je begon je op te dringen. Wanneer ik even door onstandigheden minder aandacht voor je had, zorgde je er voor dat ik niet om je aanwezigheid heen kon. Natuurlijk elimineerde ik je niet uit mijn leven. Je was immers een onderdeel...van mij!

Ik heb geprobeerd te herstellen wat mis ging tussen ons.Meerdere malen met professionele hulp.Tranen met tuiten...en dan ging het weer een tijd beter. Maar altijd bleef je mijn zwakke plek.

De plek waarbij zenuwen bloot lagen..mijn hartslag voelbaar...hoe poetisch ook...dit jaar was ik er klaar mee.

Dit kon niet langer meer doorgaan.Soms is loslaten de enige oplossing, en dat heb ik gedaan.

Afgelopen donderdag is de knoop doorgehakt en heeft de kaakchirurg jou, je (inmiddels nep-)wortels, opnieuw aangetast kaakbot en je ontsteking weggehaald.

Ons afscheid was onvermijdelijk, en ik kan onderstrepen dat loslaten pijnlijk is.

De napijn idem dito.

Maar tijd zal alle wonden helen...

 

Reacties (0) Trackbacks (0)

Nog geen reacties


Leave a comment

Nog geen trackbacks.