Haan Kip Kuikens!
18feb/132

Onuitgesproken gebed

Zinloos malen
Verhalen
Herhalen

Niet meer slapen
Moed bijeenrapen
Zoals
Mezelf

Ik draai mijn nek
Staar als een gek
Achteruit
’t haalt niets uit

Schepen verbrand
Weg ebt ’t land
Uit het zicht
'k zie er geen licht

Een stem gehoord
Verstaanbaar wordt
Zijn ver-staand Woord
Mijn ogen dicht

En nu, met dichte ogen
‘t hoofd licht gebogen’
M’n handen nu gevouwen;
Bij U mag ik rouwen !

En niet achterom, maar uitzien
Naar wat komen gaat
Vertrouwen dat U in uw Grootsheid
Wonderen gebeuren laat

Alles geef ik aan U Heer
Mijn zorgen, verdriet, mijn pijn
Wetende dat U dit alles al eens droeg
Om ons tot genade en vergeving te zijn

Ik poog maar weer te slapen
Ik leg mijn hoofd weer neer
Wilt U alstublieft voelbaar over mij waken
En mij dit inzicht geven
Keer op keer?

Ik dank en prijs U, Heer.

Reacties (2) Trackbacks (0)
  1. Mooi gebed/gedicht!
    Het is voor mij een herkenbare inhoud.
    Bedankt dat ik dit kon lezen.

  2. Hoi Kip,
    Hoe is het met de kuikens ? En met jou ? Lukt het weer ? Heb je al hulp gehad ?
    Het is een prachtig gedicht !
    Het is hier very heavy. Zeer druk en vermoeiend, slik nu seroquel( als je dat iets zegt), mijn schildklier werkte te traag, dubbele dosis en ik mag vandaag weer mijn oude medicijnen gaan starten. Best veel allemaal.Zeker nog 2 weken hier uithouden. Soms, als het niet lukt, kijk ik naar de paarse muis en denk aan de Flabber.Jij het verblijf in het cc leuker gemaakt.Meid, het ga je goed,
    Anne-Marie


Leave a comment

Nog geen trackbacks.