Haan Kip Kuikens!
16nov/180

Onvoorwaardelijk <3

*edit*; Het is een impulsief "gedicht", het is niet onze trouwdag hoor (de felicitaties stromen na deze blogpost ineens via allerlei kanalen binnen..haha)

De vanzelfsprekendheid
zijn we voorbij
en 'ik en jij'
zijn nog steeds 'wij'.

Mijn keus voor jou
-en andersom-
voel ik elke dag,
een optelsom;

want samen zijn we zoveel meer
dan 'op onszelf'.
Bij proef op de som
blijft het jij en ik
en andersom.

Strijden gestreden
verliezen geleden,
maar altijd samen.
Jij vangt me als ik val
en ik hou jou vast
in élk geval.
Ook als het donker is
bij verdriet, en bij gemis.

Ik heb nooit méér dan ooit geloofd
in wat we 17 jaar geleden hebben beloofd:

Door dun en dik
ik zal er zijn;
tot de laatste snik
ik zal er zijn.

Reacties (0) Trackbacks (0)

Nog geen reacties


Leave a comment

Nog geen trackbacks.