Haan Kip Kuikens!
21nov/180

Bang.

Soms ben ik gewoon bang
voor wat er komen gaat
soms ben ik gewoon bang
voor wat er achter blijft

Mijn gedachten dringen zich op
pijnlijk, als niet te stelpen wonden
waaruit bij elke harteklop
mijn rode tranen stromen

Beelden geëtst op mijn netvlies
teisteren mijn rusteloze nachten
waarin ik met open ogen
nachtmerries blijf dromen

Knijp me
zeg me dat ik droom
wanneer raakt de tijd de realiteit kwijt
wanneer wordt het 'nu'
weer 'gewoon gewoon'

Gewoon; zoals ik 't me herinneren wil
en zoals 't hoort te zijn
doet het 'nu' ooit minder pijn?
en wanneer? duurt 'wanneer' nog lang?
wanneer voel ik mij minder bang?

...Want ik ben soms zo bang voor wat er komen gaat
en ook zo bang voor wat er achter blijft.

Reacties (0) Trackbacks (0)

Nog geen reacties


Leave a comment

Nog geen trackbacks.