Haan Kip Kuikens!

Welkom bij de Haan, de Kip en de Kuikens!

“Today is a gift, that’s why it’s called the present.”


Hallo, Welkom op deze site van de Haan, de Kip, en de Kuikens...!

Op deze site geven we jullie een kijkje in ons kippenhok. In eerste instantie was dit weblog vooral bedoeld als verzamelplaats voor de briljante opmerkingen van ons oudste kuiken(11-01-2002) maar de Kip legt hier zelf ook regelmatig een creatief ei. Inmiddels is ons kippenhok uitgebreid met een klein piepkuikentje (18-06-2008) en zorgt hij ook al weer voor genoeg inspiratie om blogs te schrijven.

In de rechterkolom vind je de verschillende categorieën:
"Gekakel van het Kuiken" : voor een verzameling briljante opmerkingen van ons Kuiken, "Gekakel van de Kip": voor columns, gedachten, en korte -soms absurde- verhalen, de ene keer berust op waarheid, soms louter onzin en àlles daartussen, door de Kip, "Gepiep van 't Kuikentje": voor alles wat er gebeurt rondom ons Piepkuiken en "Gekraai van de Haan": voor...(wordt vervolgd...) "Poëzie, proza & pruts" door de Kip, en dan nog wat "Foto's ".
Klik maar wat rond en het wijst zich vanzelf.
Veel plezier ! En laat gerust een berichtje achter bij een blog, of in ons gastenboek. We vinden het namelijk erg leuk om te weten wie onze site heeft bezocht!



Aju Kukeleku !

Haan, (John) Kip, (Corrine) en de Kuikens (Ian en Ilias)
(en ja, onze achternaam is "de Haan")




23okt/170

Dicht-er-bij

*Er was een serie op tv,

*daar werd ineens jouw naam gezegd.

*Niet dat ik daarvan schrok; Oh nee,

*maar mijn aandacht werd meteen verlegd.
*Natuurlijk ging 'dat' niet om JOU

*maar jouw naam raakt mij altijd, metéén..

*omdat ik nog steeds van je hou;

*al ben je niet meer om ons heen.
*Verdwenen zijn de scherpe randen,

*herinneringen maken me blij,

*maar als ik je 'hoor', vouw ik mijn handen;

* 'bid' ik je weer even dichterbij.
💜

30jun/170

Woorden aan jou*

-

Al een week zoek ik

Naar woorden

Die nooit genoeg zullen zeggen

Die nooit meer  uitgesproken kunnen worden;                         

Zoals ze zijn bedoeld

--

Al een week voel ik 

De onrust

Die me meevoert naar die tijden

Die we nooit meer gaan beleven;                                        

Omdat jij er niet meer bent

--

Al negen jaar zijn wij

Nu verder

Jij ongrijpbaar en 'hierboven'

Ik op aarde,leef mijn leven;      

Dankbaar dat jij er was

--

Ja dát wilde ik 

graag zeggen:

Dat het 'goed is hoe het is',

'De scherpe pijn is weg van 't rouwen'                                         

...'we voor altijd van je 'houwen'.

--

Want alles heeft opnieuw

een Plekje

Zelfs jouw "eind", -"Zijn wonderlijke start"

Wij vieren 't leven en de liefde;                                            

-En jij blijft een deel van dat.
.❤

12mrt/170

Afscheid

​Ieder afscheid
Raakt diep in de kern van je hart.
Een plek
waar diegene altijd voortleeft
die niet meer bij ons kan zijn.

Bij elk afscheid
groeit die plek;
bloedt die plek.
Nieuwe pijn,

-maar ook de pijn van elk afscheid daarvóór.
Bij elk afscheid
raak je hen ook weer even extra aan.

Bij elk afscheid
groeit die plek in je hart.
Sterf je zelf een beetje mee; 
Èn leef je weer een beetje extra
Omdat je doorgaat
En hen altijd meedraagt.

Bij elk afscheid
Worden vanzelfsprekendheden weer groot,
En overstijgt Liefde wederom de dood.

Elk afscheid is weer een nieuwe vorm van vasthouden.❤

30nov/150

Momentopname

s.
vandaag vanwege een klein gebaar
een nauwelijks waarneembare actie
was jij even pijnlijk dichtbij
’terwijl je er nooit meer zal zijn.
 
Vandaag, bracht een klein gebaar
mij naar een voor anderen onzichtbare plek
waar dood en leven elkaar ontmoetten
een plekje diep vanbinnen
 
vandaag besefte ik eens temeer
terwijl, omringd door vele mensen
nabijheid soms niet meer is dan een woord
en afstand relatief is
 
jij, die mij zo lief is.
 
 
 
 
 
#artistiekevrijheidingrammatica.
2jun/150

Levende Herinnering.

S.

Vandaag kwam je ter sprake
onverwachts was je daar opeens
niet dat je ooit bent weggeweest maar toch
vandaag kwam je ter sprake

Het deed weer even pijn
het denken aan je laatste uren
waar ik helaas niet bij kon zijn
Het deed weer even pijn

`k moest ook weer even lachen
de herinnering, de leuke tijd
je kuren en je grapjes, je tomeloze energie
`k moest ook weer even lachen

Vandaag kwam je ter sprake
ik heb je naam genoemd, gewoon hardop
en jouw verhaal verteld; wie jij voor me was
Vandaag kwam je ter sprake

Vandaag en morgen en altijd
heb jij in mij een plekje
een stukje in mijn hart, waar ik van uit zal delen
Vandaag en morgen en altijd

Zo ben je nooit echt dood.

18feb/132

Onuitgesproken gebed

Zinloos malen
Verhalen
Herhalen

Niet meer slapen
Moed bijeenrapen
Zoals
Mezelf

Ik draai mijn nek
Staar als een gek
Achteruit
’t haalt niets uit

Schepen verbrand
Weg ebt ’t land
Uit het zicht
'k zie er geen licht

Een stem gehoord
Verstaanbaar wordt
Zijn ver-staand Woord
Mijn ogen dicht

En nu, met dichte ogen
‘t hoofd licht gebogen’
M’n handen nu gevouwen;
Bij U mag ik rouwen !

En niet achterom, maar uitzien
Naar wat komen gaat
Vertrouwen dat U in uw Grootsheid
Wonderen gebeuren laat

Alles geef ik aan U Heer
Mijn zorgen, verdriet, mijn pijn
Wetende dat U dit alles al eens droeg
Om ons tot genade en vergeving te zijn

Ik poog maar weer te slapen
Ik leg mijn hoofd weer neer
Wilt U alstublieft voelbaar over mij waken
En mij dit inzicht geven
Keer op keer?

Ik dank en prijs U, Heer.

30apr/123

Zegeningen

De zon flirt met de schaduw
en schijnt haar stralen
in de tuin, waar mijn kinderen spelen
lachen en met elkaar
de wolken verdrijven die
de zon proberen te verdringen

Een briesje streelt mijn huid
en ik hoor de vogels zingen
hun gezang klinkt als muziek
en maakt dat de stilte
hoorbaar is en goed;  een niet-stille stilte-
even innerlijke rust

Jij die mij kust
in de warmte van de zon
tussen de bloeiende zomerbloemen,
onkruid en de zandbak
op een met stoepkrijt getekend hart
kleine simpele dingen

Ik tel mijn zegeningen.

 

Gearchiveerd onder: Poëzie, proza, pruts 3 Reacties
30apr/120

Les.

Als ik de pijn kon verdrijven
door te schrijven
dan zou ik schrijven blijven.

Werkte het maar zo
dat door het vormgeven van gevoel
door letters of door beelden
begrijpelijk wordt wat ik bedoel
en zo mijn wonden helen.

Maar na alles te proberen
merk ik dat beeld en woord
-hoewel gezien, gehoord-
nooit echt genoeg zal zeggen
het ís niet uit te leggen.

Wat ik nog heb te leren
te láten, het verbaliseren.
Toe te laten dat wat ís;
pijn en diepe droefenis
zijn niet te rationaliseren.

Ik moet het leren te erkennen,
accepteren,
ondergaan

om flink te vallen,
op te krabbelen,
en weer stevig leren staan.

Gearchiveerd onder: Poëzie, proza, pruts Geen reacties
8apr/120

Pasen 2012

Pasen 2012

(herschreven versie van 2011)


Ken je het ook?

Soms,
De steen op je maag

een koude muur om je hart
de banden die je binden aan dat wat zwart
donker
fout
is

Je nare gewoonten
Alle tranen, het wrok
Alles dat jou steeds opnieuw neerhaalt
verdriet
pijn
doet

Je frustraties, je woede
Je vooroordelen ,je verkeerde beslissingen
Of alles dat tussen jou
en God
in
staat

(Brokkel je muur af
Rol die steen van je maag
Laat de doeken,
je banden die pijn doen, achter
En volg
Sta
op)

STA OP! Werp het af,
Het mág omdat het kan!

Want Hij maakte voor ons de weg vrij
Dus sta ook op werp het af
En; begin..
Opnieuw
Opnieuw

 

 

Corrine ©

27jun/112

voor jou.

Zou je je ervan bewust zijn
wat het na al die tijd
nog met me doet
dat ik er niet was
dat het me spijt?
't Voelt zó niet goed…

Wat jaren zijn verstreken
maar nog elke dag
kruis je even m'n gedachten
vluchtig, en soms heel lang
en dan mis ik jouw lach.
Had je niet even kunnen wachten?

Ik had zo graag een laatste keer
rechtgezet wat scheef was
in je mooie ogen willen kijken
je willen bedanken op onze manier
en misschien had ik je dan pas
mijn genegenheid kunnen laten blijken

Zou je je ervan bewust zijn
daar, waar ik je niet kan zien
wat je nu nog met me doet?
En zou je mij dan kunnen zeggen:
"Corrien
Laat los, 't is goed?"

8dec/101

Kerst/nieuwjaarsgroet 2010

In alle drukte en gezelligheid,

tussen de versierde bomen en de lichtjes

de kerstdiners en lekkernijen

de kerstkrakers op de radio…

bespeuren we daarin nog iets van

dat wonderlijke offer

dat geen mens zou

kunnen opbrengen

maar dat Hij bracht

in alle Eenvoud ?


Wij wensen dat het écht Kerst zal zijn, in alle huizen en harten!
Fijne dagen, en God's rijke zegen voor het nieuwe jaar!

Kerstkaart2

 

John & Corrine,
Ian en Ilias.

 

 

(schildering door Corrine)

22mei/102

Liedje in mijn hoofd.

Er zit een liedje in mijn hoofd
Dat zingt van leven en van lachen
Dat juicht en jubelt en wat springt
Er zit een liedje in mijn hoofd
Vol plezier en vol van vrede
Een lied waarin Uw Liefde klinkt

Er zit een liedje in mijn hoofd
Vol van hoop en vol vertrouwen
En met energie voor tien
Dat ondanks alles wat er speelt
Blijft vechten en geloven
En met mij haar bezieling deelt

Er zit een liedje in mijn hoofd
En God ; wat wil ik het graag delen
Laten horen en beleven; aan een ieder die dat wil
Er zit een liedje in mijn hoofd
En al zou ik willen zingen
Willen roepen, willen dansen
`t maakt me vaak een beetje stil.

4apr/101

Pasen

De steen op je maag
de koude muur om je hart
de banden die je binden aan dat wat zwart
donker
fout
is

De nare gewoonten
de tranen, het wrok
datgeen wat jou steeds opnieuw neerhaalt
verdriet
pijn
doet

De frustraties, de woede
je vooroordelen en je verkeerde beslissingen
alles wat tussen jou
en
God
staat

Werp het af, sta op!
het mág omdat het kan!
Hij  maakte voor ons de weg vrij
begin
opnieuw
opnieuw.

19mrt/102

Book of life

(Voor kritische lezers: inderdaad...al eerder gepost, maar iets gewijzigd.)

De laatste pagina's beschreven
Het naderde een happy end
Het boek te kort
Wilde nog gelezen
Dus bladzij voor bladzij
Werd woord voor woord
Letter voor letter
Geleefd
Doorleefd
Beleefd
In die boekenkast vol boeken
Tussen de open eindes
De sad story's
En de happy ends
Had het boek zijn plek
Op de bovenste plank
De 4e van rechts
Was het nieuwe inspiratie?
Kreeg de schrijver ineens de Geest?
Met hulp van bovenaf
Begint deel 2
Vol Onzekerheid Twijfel
Angst
Verdriet Hoop Moed
Geluk Verwachting Vertrouwen,
Liefde
Het eind nog vaag
De kaft wordt breder
Past niet meer op de plank
Letter voor letter
Woord voor woord
Bladzij voor bladzij
De titel past niet meer
En de olifant
Met zijn lange snuit
Laat nog even op zich wachten

Laat het in Godsnaam
Waard te lezen zijn.

16dec/090

Kerstwens…

Dezelfde kerstwens als vorig jaar...
Omdat het wat ons betreft altijd kerst mag zijn in de harten van mensen...

184_2222_modified1_modified_2

Kerstwens.

Zien wij ook de ster
zoals de wijzen uit het Oosten
die ons wijst, zodat we weten
waar we moeten zoeken
in de wereld van vandaag?

Gaat ons ook een Licht op
opdat we voelen en begrijpen
wat het Kindje in de kribbe ons wil laten zien:
God's Liefde en warmte, ook zomaar onverwacht
tussen heel gewone mensen?

Onze kerstwens:
Dat de ster vérder zal reiken dan de feestdagen…


John de Haan & Corrine van Oosten-de Haan
Ian en Ilias.