Haan Kip Kuikens!

Welkom bij de Haan, de Kip en de Kuikens!

“Today is a gift, that’s why it’s called the present.”


Hallo, Welkom op deze site van de Haan, de Kip, en de Kuikens...!

Op deze site geven we jullie een kijkje in ons kippenhok. In eerste instantie was dit weblog vooral bedoeld als verzamelplaats voor de briljante opmerkingen van ons oudste kuiken(11-01-2002) maar de Kip legt hier zelf ook regelmatig een creatief ei. Inmiddels is ons kippenhok uitgebreid met een klein piepkuikentje (18-06-2008) en zorgt hij ook al weer voor genoeg inspiratie om blogs te schrijven.

In de rechterkolom vind je de verschillende categorieën:
"Gekakel van het Kuiken" : voor een verzameling briljante opmerkingen van ons Kuiken, "Gekakel van de Kip": voor columns, gedachten, en korte -soms absurde- verhalen, de ene keer berust op waarheid, soms louter onzin en àlles daartussen, door de Kip, "Gepiep van 't Kuikentje": voor alles wat er gebeurt rondom ons Piepkuiken en "Gekraai van de Haan": voor...(wordt vervolgd...) "Poëzie, proza & pruts" door de Kip, en dan nog wat "Foto's ".
Klik maar wat rond en het wijst zich vanzelf.
Veel plezier ! En laat gerust een berichtje achter bij een blog, of in ons gastenboek. We vinden het namelijk erg leuk om te weten wie onze site heeft bezocht!



Aju Kukeleku !

Haan, (John) Kip, (Corrine) en de Kuikens (Ian en Ilias)
(en ja, onze achternaam is "de Haan")




19okt/170

Alfabet…

In een huishouden met alleen zonen heb je soms hele vreemde gesprekken.
"Hee mam, wat is nou eigenlijk groter? Cup A of cup D?

Is het van groot naar klein? Of juist van klein naar groot?"

-Uhm...van klein naar groot. Dus D is groter dan A. Waarom vraag je dat?-

"Gewoon...ik had het erover met ***(een vriend) en die zei dat hoe verder het in alfabet,hoe kleiner de tiet."

-Nouja zeg! En die dingen heten borsten trouwens.-

"Whatever. Maar ik had dus gelijk."

-Nou, eh, fijn!-

Spuit-elf die meeluisterde : "Hebben ze ook het alfabet voor piemels?"

-Nee.-

12jun/170

Wie maak ik blij met prei?

Dan stuur je je 15-jarige zoon in zijn toetsweek even naar de Supermarkt voor een GROTE ZAK GESNEDEN PREI .

Poging 1: 

Teruggekomen met drie dingen,maar geen prei.

Poging 2:

"Trrrrring...." (telefoon)"Mama..ik heb het zakje prei onder mijn snelbinders gedaan, maar ik sta nu voor het stoplicht, en het zit er niet meer onder...."

Poging 3: 

Bij thuiskomst wordt mij een mini zakje met 200 gram overhandigd..

Hij is nu onderweg om nog een zak te halen...😂

(Toetsweek en ADD...tja😉)

*UPDATE*

Nu komt hij zojuist thuis met 400 gram gesneden prei. Ik had 400 nodig. Nu heb ik dus meeeeeer dan genoeg😂

11jan/170

Ons oudste kuiken 15 jaar!

http://www.haankipkuikens.nl/wp-content/uploads/2017/01/wp-1484076383964.mpeg

11 januari 2002 ; 15 jaar geleden,had ik niet durven geloven;zelfs amper durven hopen,dat jij nadat jij blauw en levenloos, na een onverdoofde bizarre spoedkeizersnede je entree maakte in ons leven, zo mooi "jezelf" zou worden zoals je nu bent.

Onze Ian. Stoer èn gevoelig. Zo groot en verstandig. Zo lekker dwars en onhandig soms. Zo echt en puur. Met je eigen normen en waarden, en je oprechtheid en betrokkenheid waar we zo trots op zijn. 

Lieve schat, Ik ben zo dankbaar dat jij in ons nestje bent gekomen! Je bent ons eerste wonder, ons eerste Godsgeschenk, en je doet je naam eer aan! 

Elk jaar opnieuw beleef ik deze dagen de rollercoaster aan emoties van jouw "geboorte". En elke keer opnieuw besef ik hoe bijzonder jij bent...wat een vechter,doorzetter. Jij hebt ons in jouw 15 jaar zoveel geleerd en gegeven, daar heb je geen idee van. En ja...de puberbuien nemen we voor lief...

(En soms niet?)

Lieve,vrolijke,grappige,gevatte,bijzondere schat, ik hoop en bid dat dit levensjaar weer heel veel moois en goeds voor je in petto heeft.

Blijf dichtbij jezelf, en bij Hem. Jij maakt het leven van heel veel mensen mooier!

Ik hou onvoorwaardelijk van jou.
(En stiekum vind ik het best moeilijk dat mijn kleine mannetje fysiek verandert in een grote vent.

Dus vergeef me dat ik je nog zo vaak knuffel, je over je -nu nog redelijk zachte wangen- streel....

Elk moment zo lang mogelijk wil vasthouden...daar ben ik nu eenmaal je sentimentele moederkip voor;))

11jan/140

melancholie,blijheid,dankbaarheid…ons oudste kuiken is 12 !

 

(klik) 12 jaar in vogelvlucht (klik)

12aug/131

Ei !

Zoals een ieder weet, is onze achternaam ' de Haan'.

Erg veel woordgrapjes hebben we al gehoord en gemaakt...
Maar vandaag deed ons oudste kuiken een duit in het zakje:

Bij het avondeten, een hardgekookt eitje, al pellende roept Ian : " kijk Ilias, we hebben een broertje! "

Zucht

27mei/130

maandag wasdag, woensdag gehaktdag…of..?

@ onbelangrijke situatie en aanleiding, ik, tegen ons oudste kuiken:
"Weet je dat heel zeker?"
...
"Ja natuurlijk! Op maandag lieg ik echt niet hoor...anders mag ik vanavond niet trainen!"

Maandag wasdag is maandag nietliegendag blijkbaar anno 2013...

3feb/130

Dat dus.

Zoonlief heeft dezelfde foute humor als zijn mama. Is dus duidelijk iets genetisch. De pech is dat ik zelf altijd erg veel lol heb om mijn eigen foute woordgrappen,maar ze incasseren is best irritant.
...Na een -niet belangrijk verder te beschrijven-onduidelijke situatie, die vragen bij de kids opriep antwoordde ik:  "uhm..tja...ik weet echt niet zo goed hoe ik dat moet zeggen.."
Bijdehand: "D....A.....T ! Dat! Simpel!"
30jan/130

Van lichte zeden?

Wijsneus 1: " Haha, mam...ik liet een boer en een hik tegelijk, dat was gek!"

....(!?)

"Ik zei wel netjes pardon!"

...(Fijn!!)

"Hoe zou dat heten...een hikboer? Een boerhik?"

Wijsneus 2 : "Een hoer!"

Ik:...."WAT????(...oef!)... Nee, dat heet gewoon een hikboer...denk ik."

17aug/111

Gezever..en een kever.

Pijn is fijn?"

Een gevleugelde uitspraak...die uiteraard nergens op slaat ( zei een masochist..dat terzijde..;) )
Maar...wat dan weer wél een waarheid als een koe is...is dat "zaniken over pijn" in elk geval alles behalve fijn is.

Ons lieve grote kuiken is een ras-echte bikkel als het "grote, heftige, ernstige pijn" aangaat. Maar over muggebeten, velletjes naast nageltjes, ini-mini blauwe plekken, splinters die onzichtbaarder dan onzichtbaar zijn..kan hij enorm dramatisch doen.

(oké...de pedagoge in mij weet dat dit een uiting is van de verhuisstress..en alles wat er momenteel speelt..maar dat het irritant is blijft een feit.)

"Mam...als ik m'n schouder zó optrek * beweegt zijn schouder op een vrijwel onmogelijke manier* doet het zo'n pijn...wat zou dat zijn? "
...en dergelijke quotes passeren hier meerdere keren per dag de revue.

Zuchten, steunen...geruststellen..meegaan in de "ellende"...en juist afkappen...de kwalen blijven maar komen.

Dus vandaag besloot ik de taktiek "humor".

"Mam..kijk eens hier..op m'n handpalm..ik zie daar een zwart stipje..is dat erg? Zou dat een teek zijn? Het doet geloof ik ook een beetje pijn...."

Ik trek een ernstig gezicht : "Ohjee..nee toch..niet kan niet waar zijn...ik wist niet dat dit in Nederland voorkwam..ochjee, wat een toestand! Ehm..ik moet hier even over nadenken hoor..pfff..hoe ga ik dit nu toch doen.."

(- lichte paniek in 2 blauwe oogjes-)

"Is het iets ergs???!!"


"Tja..ergs, ergs...ik weet niet of dat het goede woord is..maar het is wel heel bijzonder...dit is nou een beet van een humpafrumpa-kever!"

"Een wat??!!"

"Een humpa-frumpa kever. Niet van gehoord? Ook niet vorig jaar op school? Die komen eigenlijk alleen maar voor in oerwouden enzo...dus ja...hoe je hier nou aan komt??? Maar de grootste vraag is natuurlijk: Hoe kom je er weer van af??"

(-klein stemmetje...nog iets meer paniek in de blauwe oogjes-)
"Mam...wat gebeurt er dan..met zo'n kever-prik? Ga ik dood? "

"Neee..natuurlijk niet...maar het is wel heel erg vervelend! je krijgt eerst tintelende vingertjes... en dan...."

"Oh..mam..dat voel ik al..een héél klein beetje..hier..bij mijn vingertopjes! "

"Oei...dan gaat het wel erg snel...meestal is dat pas na een paar uur..jeeeetje...misschien moeten we dan nu de dokter maar bellen!"

(-bibberstemmetje- )
"écht?? Gaat 'ie er dan in snijden denk je? "


"Nee hoor lieverd..ik denk dat de dokter gaat zeggen dat humpa-frumpa kevers niet bestaan, en dat je mama dat alleen maar zegt omdat ze gék wordt van al die praatjes over pijntjes...en dat je maar eens even goed je handen moet wassen, omdat het waarschijnlijk gewoon een beetje zand ofzoiets is..."


Conclusie: Mijn zoon en ik hebben niet hetzelfde gevoel voor humor.
Maar: resultaat: Ik heb de hele dag geen pijntje meer gehoord ;)

1jun/110

Overpeinzing..

Onderweg, in de auto:

Klein oponthoud...enkele meters voor ons waggelt een hele grote zwaan de weg over. Dierenvrienden als we zijn, toeteren we wel hard en we zuchten en steunen, maar natuurlijk laten we het beestje veilig oversteken.

Enkele honderden meters verder klinkt er vanaf de achterbank:
"Hey....ik zit even te denken mam...weet je wat ik me nou altijd al afvraag?"

"Nou??"

"Hoe zou het zijn om een zwaan te zijn..?"

(...)

"Ehm..tja...hoe dénk je dat het zou zijn, als je een zwaan was?"

"Ja...duhuh..sufferd...dat wéét ik toch niet! Dáárom vraag ik me dat juist af!"

....Uiteraard. Dom van me.

28mei/111

…om op te vreten?!

Ian zat weer eens voor de zoveelste keer op zijn nagels en vingers te kluiven.
(Voor de beeldvorming: Er zijn bijna geen nagels meer over om op te kluiven...het vel ernaast is nu het eetbare alternatief; zo blijkt...)

Dus reageerde ik-onpedagogisch-(want immers, negeren doet leren..als pedagoog zou ik dus beter moeten weten) met:

"Hè bah Ian...wat doe je nou toch allemaal met die handen van je? Is dat gekluif nu echt nodig? Kap daar nou eens mee...! Waarom doe je dat toch steeds?"

En toen kwam het briljante antwoord:
"Nou, gewoon..niks ergs hoor...'t is gewoon mijn eigen lijf...eigenlijk is het een soort...RECYCLEN ! "

Dus.

2mei/110

Beleefd..?

Vandaag...al wandelende op de Groenehilledijk, werden we "achtervolgd" door een  oud dametje, die om een praatje verlegen zat. Na een tijdje erg sociaal te zijn geweest vonden we het wel eigenlijk wel genoeg geweest :$ , en keerden we om...maar de dame hield Ian nog een tijdje aan de praat. Ian was erg beleefd, en vertelde nog even over zijn vakantie, het weer, zijn trompet, (...)en sloot af met: "...maar mijn moeder wil weg, dus..eh..dag!"

De dame in kwestie (wat slechthorend) hoorde de groet niet en zei langzaam : "Dag...jonge-man." waarop Ian dit keer beleefd, maar vooral luid besloot te antwoorden...:"Ehm..dahag..oude..vrouw !"

 

 

 

(Waarom lach je nou mam? ík zei toch niks geks?)

8mrt/110

Ik weet van niks! Echt niet!

Goed.
Deze kip is verkouden.
Dat houdt in: Mijn stem doet vreemd.

Schor, piepend, en af en toe overslaand probeert mijn stemgeluid zich vanavond verstaanbaar te maken.
(Vreemd, vanmiddag nergens last van; dat terzijde.)

Ik: "Jeetje, ik klink als een oud wijf !"
waarop ons oudste kuiken reageerde met "Wat???!!!"
Het woord "oud-wijf" past Goddank niet in het vocabulair van Haan-lief als hij het over mij heeft, dus hij verzachtte het voor ons kuiken en vertaalde het als: "Ja Ian, zo klinkt je moeder als ze tachtig is"

Nu moet ik er bij vermelden dat hij, tijdens deze vriendelijke woorden, een hap brownie in zijn snavel had...dus klonk het eerder als " Jawhw Ianhm, hmzow klinkthm jehm hmoeder alshmgr ze hmjmachtig ishm. "

Na een paar minuten klinkt er een lief stemmetje:

"Ma-ham...wat bedoelt papa met: zo klinkt je moeder als ze drachtig is? "

IK ZOU HET NIET WETEN!!!!!!!!!!!

13aug/100

Geen rieten rokje voor mij.

Ik hoef niemand uit te leggen dat ik nou niet bepaald het figuur heb voor een rieten rokje, blote buik, en een bloemetjesketting.

En de leeftijd( of het fysieke vermogen?) om zwoel heupwiegend in zo'n outfit een limbo dansje onder een bloemetjeslint door te maken is ook voorbij...

(Bovendien: Een vreselijke aardbeving ís dat land immers al overkomen...)

Dus: Wat was ik opgelucht dat ons kuiken het verkeerd begrepen had...en we niet naar een Haïti-feestje moesten..maar naar een High Tea party...

:lol:


2jun/100

Kippig?

Bij de kassa van de Promiss :

Ons oudste kuiken: "Mam...wat is een chip-kip????":chicken:

ik: eh... een wát?!?

Kuiken: "Een chip-kip ..."

(...)

...echt een raar woord he?......Ohnee....er staat chip-knip. " (wijst naar een sticker bij het pin-apparaat)

ik: *schaterlach*

Kuiken: "Nou zeg...Nu weet ik nóg niet wat het is..."

;-)