Haan Kip Kuikens!

Welkom bij de Haan, de Kip en de Kuikens!

“Today is a gift, that’s why it’s called the present.”


Hallo, Welkom op deze site van de Haan, de Kip, en de Kuikens...!

Op deze site geven we jullie een kijkje in ons kippenhok. In eerste instantie was dit weblog vooral bedoeld als verzamelplaats voor de briljante opmerkingen van ons oudste kuiken(11-01-2002) maar de Kip legt hier zelf ook regelmatig een creatief ei. Inmiddels is ons kippenhok uitgebreid met een klein piepkuikentje (18-06-2008) en zorgt hij ook al weer voor genoeg inspiratie om blogs te schrijven.

In de rechterkolom vind je de verschillende categorieën:
"Gekakel van het Kuiken" : voor een verzameling briljante opmerkingen van ons Kuiken, "Gekakel van de Kip": voor columns, gedachten, en korte -soms absurde- verhalen, de ene keer berust op waarheid, soms louter onzin en àlles daartussen, door de Kip, "Gepiep van 't Kuikentje": voor alles wat er gebeurt rondom ons Piepkuiken en "Gekraai van de Haan": voor...(wordt vervolgd...) "Poëzie, proza & pruts" door de Kip, en dan nog wat "Foto's ".
Klik maar wat rond en het wijst zich vanzelf.
Veel plezier ! En laat gerust een berichtje achter bij een blog, of in ons gastenboek. We vinden het namelijk erg leuk om te weten wie onze site heeft bezocht!



Aju Kukeleku !




10mei/20Off

10 mei 2020

Moederdag 2020.

We weten èrg goed dat moeder-worden geen vanzelfsprekendheid is.
Het zien van onze 2 grote wonderen herinnert me daar dagelijks aan. God wat zijn we gezegend, en wat ben ik dankbaar dat ik hun moeder mag zijn.

Een mooie dag..met een lach en een traan. Omdat er in ons leven sinds de vorige moederdagen zo veel veranderd is. Dat we beseffen hoe kwetsbaar het leven is…en hoe belangrijk ouders zijn. We zijn zó dankbaar dat we tòch weer onze moeder en schoonmoeder in het zonnetje mogen zetten….en ja, het is anders dan voorheen…maar nog intenser…omdat we hen Goddank nog bij ons mogen hebben. Nog steeds nieuwe herinneringen mogen maken.

Aan alle lieve moeders om mij heen, ik wens jullie een prachtige dag.

Vandaag sta ik ook graag stil bij diegenen voor wie vandaag moeilijk is:
(Zonder namen te noemen hoop ik dat jullie weten dat ik dit aan jullie schrijf…)

Ik denk aan jou, omdat de corona-situatie het fysiek samenzijn met je moeder/je kinderen verhindert, en er zorgen zijn.

Ik denk aan jou, voor wie vandaag moeilijk is. Omdat er gemis is. Omdat je zo graag je moeder nog hier dichtbij je zou wensen…maar zij hier niet meer is.

Aan jou, omdat Moederdag nooit meer compleet zal voelen, nu je een van je prachtige meiden moet missen.

Aan jou, voor wie vandaag moeilijk was omdat het woord 'moeder' voor jou helaas niet symbool staat voor liefde en geborgenheid. Dat je dat zo intens hebt gemist…en nog.

Aan jou, voor wie de fysieke afstand tussen jou en je mams zo groot is…en je elkaar maar hooguit eens per jaar ziet, terwijl je haar zo mist.

Aan jou, voor wie een onzekere periode aanbreekt…hopend op nog een moederdag…

Aan jou, omdat je niet weet wie jouw moeder was…

Aan jou, na een zwangerschap van 18 weken werd jullie meisje geboren…je vierde wondertje ; een engeltje, het verdriet is groot.

Aan jou, omdat je de keus die je ooit dacht te moeten maken/ moést maken, nu verfoeit en daar zo mee worstelt.

Aan jou , voor wie vandaag moeilijk is omdat jouw diepste wens om mama te worden nooit is uitgekomen…

Aan jou, omdat jouw prachtige kindje niet gezond en sterk genoeg was om het leven te kunnen leven…en je hem veel te vroeg 'moest ' loslaten.

Aan jullie, voor wie vandaag moeilijk is omdat jullie kindjes niet levensvatbaar bleken…en jullie *vlinderkindjes voortleven in dromen en in jullie hart..maar het in huis zo stil blijft.

Aan jou, omdat ondanks dat je er bewust voor koos geen mama te worden, deze dag je raakt…

Aan jou, omdat je jouw moederhart opent voor de kinderen van een andere moeder, maar je daar nog zo weinig waardering voor terugkrijgt, en je daardoor aan jezelf twijfelt.

Aan moeders die onder erbarmelijke omstandigheden hun kind(eren) moeten opvoeden, omdat veiligheid, vrijheid, of financiën niet vanzelfsprekend zijn.

Aan alle moeders…pleegmoeders…adoptiemoeders….moeders in hart en ziel…wensmoeders…rouwende moeders…deeltijdmoeders, stiefmoeders, alleenstaande moeders…eenzame moeders…

Vandaag denk ik aan jullie💖

4feb/20Off

Geen Haa(s)t alsjeblieft.

Vandaag , in #Lidl.

Een mooi stel mensen op leeftijd, met een Aziatisch uiterlijk, stonden voor mij in de rij.
Ze hadden nogal wat boodschappen, en ik stond er met slechts 1 pak yoghurt.

De dame stond haar karretje uit te pakken, en de loopband te vullen, waarop de man tegen mij zei : " U mag wel voor hoor, u heeft zo weinig!"
Ik bedankte de man, zei dat ik dat hartstikke lief vond, maar dat ik echt wel even kon wachten.
De vrouw glimlachte, en zei: "Mensen zonder haast, die kom je bijna niet meer tegen."

Ik grapte dat ik om wel om 15uur thuis moest zijn voor mijn zoon, maar dat dat wachten in de Lidl echt geen probleem zou zijn😉 (Het was 13:30.)

Achter mij stonden 2 mannen van middelbare leeftijd.
Waarvan de één tegen de ander, maar voor iedereen luid en duidelijk verstaanbaar zei:
"Gelukkig, ze blijft staan. Anders waren we naar de andere kassa gegaan. Straks krijgen we ook dat #coronavirus door die spleetogen, haha."

Er werd gegniffeld, en ik was met stomheid geslagen.

AU!

Ik zág het: De vrouw wilde iets zeggen…
Ik vóelde het: ìk wilde iets zeggen…
Maar de man zei, voordat we ook maar konden reageren: "Laat maar, dit zal nog wel een tijdje doorgaan. Reageren heeft toch geen zin."

De vrouw keek bedrukt, en draaide zich weer naar haar boodschapjes.

Ik kon het niet laten, om toch, ook harder dan nodig, tegen het lieve stel te zeggen :
" Mensen zonder haast zijn misschien zeldzaam, maar haastige mensen zijn lang niet zo akelig als mensen zonder hersenen of fatsoen, hè?"

De 'heren' sloten aan bij de andere rij, want die ging sneller.

Haastig+Hersenloos+Fatsoensloos.

Ik werd hier zo verdrietig van.

#Weltschmerz

10dec/19Off

kerst&nieuwjaarswens

Zijn het de lichtjes
is het sky radio, de sfeer
of is kerst nog steeds
veel meer?

Is het kerst voor
'slechts 2 dagen
liefde en verbondenheid'
of mogen we dat altijd vragen?

Het warme welkom
omzien naar elkaar
aandacht voor mensen dichtbij en van ver,
kan dat niet het hele jaar?

Eten genoeg voor iedereen
Stapjes op weg naar wereldvrede
iedereen hoort erbij
of blijft dat bij gebeden?

Zullen we het ánders doen
Werkelijk verschil maken met elkaar
Leven, en delen vanuit (Zijn) licht
En bijdragen aan IEDERS gelukkig nieuwjaar?

We wensen u, jou, en de wereld, dat de kerstgedachte verder reikt dan twee dagen in december.❤️

"Fijne feestdagen, en een gelukkig 2020".

17okt/19Off

17 oktober.

Vandaag is een bijzondere dag.
Mijn papa mag vandaag bij ons zijn 69ste verjaardag vieren.

Ik sta al sinds vanmorgen vroeg in de keuken, om een lekkere verjaardagsmaaltijd voor hem, en de familie te maken, maar dat is niéts bij vergeleken wat deze man dagelijks doet.
Deze allerliefste man werkt keihard, houdt een eigen zaak draaiend, tobt zelf met zijn gezondheid maar daar hoor je hem nooit over. "Niet klagen maar dragen." En als het even kan draagt hij ook mee aan de last van anderen. Niets is hem teveel, en al helemaal niet wanneer het gaat om ons, en om mijn lieve moeder.

Sinds ruim anderhalf jaar is het leven van mijn ouders drastisch veranderd. Mijn vader geeft zich 200% om mijn moeder zich zo comfortabel en goed als mogelijk te kunnen

voelen. Samen nog te kunnen genieten van kleine momentjes. Dat mama thuis kan blijven wonen. Dat vereist een enorme hoeveelheid energie, creativiteit(want de communicatie blijft moeizaam door de afasie na het herseninfarct)
En niet te vergeten... bergen liefde.
Die zijn er in overvloed.

Wat hou ik intens veel van je papa.
Je bent geweldig. Als papa, en als mens. Dat mag wel eens gezegd. Al hou je daar helemaal niet van.
Jij vindt dit alles " gewoon"... Want "zo hoort het, dat doe je voor elkaar". Maar papa, het is heel bijzonder wat je allemaal doet, en hoe je het allemaal doet. En dan tussen neus en lippen door ook gewoon stoppen met roken na 50 jaar. Ik ben zo trots als een aap!

Wat geniet ik van onze gesprekken, diepgaande discussies, je "van Oosten grapjes", onze gezamenlijke passie voor kunst en muziek.

Wat ben ik trotserdantrots en dankbaar dat ik me jouw dochter mag noemen.
Ik hoop en bid dat we nog vaak dit soort mooie mijlpalen mogen blijven beleven en vieren, met elkaar, en de lieve familie om ons heen. ♥️

11mrt/19Off

Geen woorden

Ik ben iemand van veel woorden
Geef mij een pen ; ik schrijf.
Kun jij je uiten in 1 zin?
Dan doe ik het met vijf.

Maar nu, in mij, verstomt het,
maken woorden geen verschil
en wat ik denk is pijnlijk
dus blijf ik liever stil.

Nav de #moskeeaanslag #Nieuwzeeland :

#Nieuwzeeland Maart 2019

14mei/180

Examens…

Mijn oudste zoon heeft deze week zijn examens.
Wat een immens spannende tijd...

Voor mijn gevoel nog zo kort geleden, zat je nog op de basisschool. Had je buikpijn wanneer je een spreekbeurt moest houden.
Zaten we uren aan je eerste boekverslag (de grote vriendelijke reus, natuurlijk!)
En nu...?
Nu ploeter je op wiskundige formules die ik me niet eens meer herinner. Gelukkig mag je daarmee aankloppen en bij de buurman. Nederlands en Biologie, daar mag en kan ik je wel mee helpen...maar uiteindelijk doe je (en moet je) dit allemaal zelf doen deze week.

Lieve stoere eigenwijze nukkige gevoelige puber...

Mijn hart gaat naar je uit. Ook ik heb geen nagels meer over. Ga ervoor...vertrouw op je eigen kunnen. Jij kunt dit!
We zijn sowieso trots op jou...
Heel erg veel succes❤
Ik denk aan jou
En aan alle andere jongeren die nu de examens in gaan...èn hun ouders.

14mei/170

Moederdag 2017

Moederdag 14 mei 2017

Vandaag mag en wil ik extra stilstaan bij Moederdag.

Want wat een zegen is het, om te kunnen zeggen dat we onlangs de 72ste verjaardag van mijn lieve mama hebben mogen en kunnen vieren. Wat houd ik veel van haar! ❤

Dat ik gezegend ben met twee wondertjes die mij hun mama noemen.

Wat een rijkdom...wat ben ik een bofkont...

Maar juist ook vandaag,besef ik des te meer dat Moederdag niet vanzelfsprekend is....en niet door iedereen wordt ervaren als een 'feest'.

Lieve wensmoeders; moeders die zoveel ruimte in hun hart hebben,maar voor wie het niet vanzelfsprekend is om een kindje te kunnen dragen.

Lieve engeltjesmoeders; moeders die hun wondertje veel te vroeg 'moesten' loslaten.

Lieve eenzame moeders; moeders die om welke reden dan ook het contact met hun kinderen missen.

Lieve kinderen, groot of klein; die zo graag hun mama nog dichtbij zich hadden willen hebben.

Lieve moeders, die alles op alles zetten...huis en haard verlaten om hun kinderen een veilige toekomst te geven, in een vreemd land.

Lieve kinderen, die geen warme gevoelens krijgen bij het woord moeder....bij wie een liefdevol thuis ontbrak...

Het is moederdag voor ALLE moeders...stief-,pleeg-, vermoeide, actieve, gezonde,zieke, werkende, thuisblijvende, samenlevende, alleenstaande....ALLE! moeders.

voor de Lieve moeders,in hart en ziel....

Hun kinderen...waar dan ook...

Tastbaar of niet...

Vandaag denk ik ook aan jullie 💜

4mei/170

4 mei ’17

Verlies en verdriet verbinden. Kijk maar eens om je heen, wanneer er een dierbare overlijdt.Mensen betuigen hun steun, rouwen met je mee. Houden elkaar vast. Voor even is er geen afstand, maar verbinding,compassie, liefde.

Liefde verbindt. Maakt ons blind en doof voor verschillen, of, die doen er niet toe. Wat telt is die ánder...en respect,diepe genegenheid, het 'gezien en gehoord worden', het 'er mogen zijn'.

Vanavond zijn we twee minuten stil. Uit respect voor hen die sneuvelden terwijl zij streden voor vrijheid. Omkwamen door geweld, haat, er 'niet mochten zijn', niet gehoord en gezien wilden worden. 

We denken ook aan ieder die slachtoffer is , toen, maar ook nu! van vernietigende haat, discriminatie, op basis van verschillen... (afkomst,huidskleur,overtuiging,religie,seksuele voorkeur....)

Vandaag is het nationale Dodenherdenking. Het doet opnieuw een hoop stof opwaaien...

Ja...we herdenken 'onze' oorlogsslachtoffers....maar laat er in Gods en Allah's naam ook ruimte zijn om verder te kijken dan onszelf. 

Laat verlies, verdriet en liefde de verbindende krachten zijn waar we met elkaar ons mens-zijn weer ontmoeten en omarmen. Laten we mogen denken aan hen die vielen in de oorlogsjaren van WOII..maar ook daarbuiten. Toen,nu...dichtbij,ver weg.

Aan hen die vielen in de wereld,waar dan ook...vanwege het gebrek aan compassie, respect en verbondenheid. Omdat de verschillen zwaarder werden gewogen dan de overeenkomsten.

Aan hen die huis en haard moesten verlaten en daarbij het leven  lieten.

Aan hen die niet opgroeiden in veiligheid.

Aan hen die achterbleven.

Aan hen die het leven lieten ondat ze 'er niet bijhoorden'...

Aan hen die wankelen...laat ze niet vallen..

Vier mei. Dodenherdenking: Verdriet Verbindt. Verbinding is naastenliefde. Liefde slaat bruggen, geeft hoop en uitzicht. Liefde heelt.

Hopenlijk langer dan twee minuten...

Geëtiketeerd als: Geen reacties
2sep/150

Inglisj

Het is woensdagmiddag.

Jongste kuiken mag dus gezellig een vriendje mee naar huis nemen om samen te spelen.

Om drie uur de "woensdagmiddag-vraag": " Mogen wij chipjes?"

*doet chipjes in twee bakjes, zet deze voor de kereltjes neer*

Vriendje: thank you very much.

Kuiken: as you very blieft!

🙂

17apr/140

Bijvoorbeeld.

Er zijn heel veel moeilijke woorden hoor, in onze taal.
Zoals " vijboorbeeld", bijvoorbeeld. (ons jongste kuiken, 5 jaar.)

Gearchiveerd onder: Uncategorized Geen reacties