Haan Kip Kuikens!

Welkom bij de Haan, de Kip en de Kuikens!

“Today is a gift, that’s why it’s called the present.”


Hallo, Welkom op deze site van de Haan, de Kip, en de Kuikens...!

Op deze site geven we jullie een kijkje in ons kippenhok. In eerste instantie was dit weblog vooral bedoeld als verzamelplaats voor de briljante opmerkingen van ons oudste kuiken(11-01-2002) maar de Kip legt hier zelf ook regelmatig een creatief ei. Inmiddels is ons kippenhok uitgebreid met een klein piepkuikentje (18-06-2008) en zorgt hij ook al weer voor genoeg inspiratie om blogs te schrijven.

In de rechterkolom vind je de verschillende categorieën:
"Gekakel van het Kuiken" : voor een verzameling briljante opmerkingen van ons Kuiken, "Gekakel van de Kip": voor columns, gedachten, en korte -soms absurde- verhalen, de ene keer berust op waarheid, soms louter onzin en àlles daartussen, door de Kip, "Gepiep van 't Kuikentje": voor alles wat er gebeurt rondom ons Piepkuiken en "Gekraai van de Haan": voor...(wordt vervolgd...) "Poëzie, proza & pruts" door de Kip, en dan nog wat "Foto's ".
Klik maar wat rond en het wijst zich vanzelf.
Veel plezier ! En laat gerust een berichtje achter bij een blog, of in ons gastenboek. We vinden het namelijk erg leuk om te weten wie onze site heeft bezocht!



Aju Kukeleku !




6jan/190

Nashvilleverklaring?

#Nashvilleverklaring

Alles...ALLES in mij schreeuwt dat deze verklaring juist het tegenovergestelde bewerkstelligt dan dat wat God voor ons, en van ons wil.

Dat dit tegen alles waar de God die ik zo liefheb voor staat, indruist.

Ik weiger!
Ik weiger mensen uit te sluiten
buiten te sluiten
te veroordelen of beoordelen
niet "goed genoeg'' te vinden.

Ik weiger om op "de stoel van God" te zitten en te pretenderen dat wij uit Zíjn naam mensen mogen be- en veroordelen vanwege hun geaardheid, seksuele voorkeur of hun moeite met hun geslacht.

Míjn God geeft ons een basisopdracht.

En die bestaat er niet uit..."Wij bevestigen dat...blablabla, maar wij ontkennen dat... blablabla" te declameren.

Onze opdracht is liefhebben. Onze naaste als onszelf. Nergens wordt gesproken over "Die naaste wel....en dié naaste niet !"

Sinpelweg liefhebben. Elkaar...als gelijken. En God boven alles.

Lees nog eens goed: Elkaar liefhebben als gelijken!
Hoe kunnen we deze opdracht dan rijmen met deze verklaring?
Niet!!

Dus ik wíl en ik kán mij niet identificeren met de "Nasvilleverklaring-Christenen."

Ik houd me aan mijn opdracht en ik bid dat dát zichtbaar hoorbaar en tastbaar blijft in het "Christen" -zijn. (In de wereld.)

Ik wil schreeuwen... "Deze verklaring wordt niet door elke Christen onderstreept!!!!!!!"

Míjn God is Liefde!

En denk ik te simpel? Prima. Matteüs 18 zegt hele mooie dingen over "het geloof gelijk als dat van een kind."

Het is simpel mensen.
#heblief

Gearchiveerd onder: Gekakel van de kip Geen reacties
31dec/180

Oud en Nieuw 2018-2019

Het was een bewogen jaar. Een jaar waarin verlies en rouw centraal hebben gestaan. Waarin we leerden dat afscheid nemen ook een nieuwe manier van vasthouden kan betekenen. Waarin verdriet ook samen kan gaan met verbinding en hoop. Waarin we leerden met vallen en opstaan hoe veerkrachtig we kunnen zijn. Een jaar waarin we leerden, dat wanneer er geen woorden waren, er altijd de taal van de liefde was. En dat die er altijd zal zijn.
Een jaar waarin we op sociaal vlak moesten doseren, en waarin we zo dankbaar zijn geweest ( en nog!) voor vrienden en familie die ons hierin aanvoelden en steunden.
Een jaar met nieuwe uitdagingen, waaronder hele fijne. Studie, werk, vrijwilligerswerk.
Een jaar waarop we met gemengde gevoelens terugkijken. Blij dat het jaar voorbij is, dankbaar voor de lessen die we leerden, en dankbaar en zoveel liefde voor de mensen om ons heen. Verdrietig om wat en wie we moeten missen...maar intens dankbaar voor alle herinneringen.

Waar geen woorden zijn, is er altijd nog de Liefde.

We wensen iedereen een mooi nieuw jaar. Waarin je de beste versie van jezelf kunt zijn, en een ander de ruimte kunt geven dit ook te zijn.

Gearchiveerd onder: Gekakel van de kip Geen reacties
31dec/180

‘Redder in nood’…

Het eind van het jaar nadert. Wat gehaast stap ik nog even op de fiets om bij de Turkse bakker wat brood te halen voor vanavond.

Voor mij fietst een oudere man. Het kan overigens ook een wat oudere dame zijn met kortpittig kapsel.
Zijn of haar fiets maakt onheilspellende geluiden. Tikkend, knarsend,ratelend.

Om me heen hoor ik vuurwerk. Ik moet mijn uiterste best doen om te anticiperen op de omgeving en tegelijk mijn ogen goed te blijven focussen op de weg. (Dat blijft nog steeds een uitdaging #ogen en eigenlijk zou ik niet meer moeten fietsen als "kippige", maar ik doe heus erg voorzichtig)

Ik hoor ineens een zoevend geluid, de man/vrouw voor me slingert...en tot mijn afgrijzen en schrik zie ik een grijs, groot, gefladder dat eindigt met een doffe klap tegen de stoep.
De man/vrouw fietst door...maar met het hart in de keel, besluit ik me te ontfermen over het arme beestje dat zojuist geraakt werd door het wiel en de spaken van de fietser voor me. Ik stop acuut. Spring van mijn fiets en slinger deze tegen de stoep.
(Een auto achter mij toetert...maar hey...ik moet een dier in nood redden!)

Ik buig me voorover...
Ik slik...
Ik knipper nog een paar keer om het schepsel goed te bekijken...
Wat vreselijk...
Ik voel de tranen branden...

En ...een enorme lachkriebel opkomen...

Arm stuk spatbord...!

(In het kader van het millieu heb ik het maar netjes in de plastic-afval container gegooid.)

#kippig

Gearchiveerd onder: Gekakel van de kip Geen reacties
20dec/180

Kerst&Nieuwjaarswens

Een wens voor iedereen.

(Inclusief spelfout...zie je 'm?....)

De boodschap is er niet minder om😉

21nov/180

Bang.

Soms ben ik gewoon bang
voor wat er komen gaat
soms ben ik gewoon bang
voor wat er achter blijft

Mijn gedachten dringen zich op
pijnlijk, als niet te stelpen wonden
waaruit bij elke harteklop
mijn rode tranen stromen

Beelden geëtst op mijn netvlies
teisteren mijn rusteloze nachten
waarin ik met open ogen
nachtmerries blijf dromen

Knijp me
zeg me dat ik droom
wanneer raakt de tijd de realiteit kwijt
wanneer wordt het 'nu'
weer 'gewoon gewoon'

Gewoon; zoals ik 't me herinneren wil
en zoals 't hoort te zijn
doet het 'nu' ooit minder pijn?
en wanneer? duurt 'wanneer' nog lang?
wanneer voel ik mij minder bang?

...Want ik ben soms zo bang voor wat er komen gaat
en ook zo bang voor wat er achter blijft.

19nov/180

Kinderfeest?

Wat een feest

Onbegrip tegen onbegrip
Hard tegen hard

Waar is de verbinding
de erkenning
de empathie en het respect?

Met dezelfde hoeveelheid energie
buigen we dit om;
maken we récht van fout en krom

Het is een keus
We hoeven hem alleen maar te maken

Om in plaats van hard tegen hard,

hart tót hart te raken❤

16nov/180

Onvoorwaardelijk <3

*edit*; Het is een impulsief "gedicht", het is niet onze trouwdag hoor (de felicitaties stromen na deze blogpost ineens via allerlei kanalen binnen..haha)

De vanzelfsprekendheid
zijn we voorbij
en 'ik en jij'
zijn nog steeds 'wij'.

Mijn keus voor jou
-en andersom-
voel ik elke dag,
een optelsom;

want samen zijn we zoveel meer
dan 'op onszelf'.
Bij proef op de som
blijft het jij en ik
en andersom.

Strijden gestreden
verliezen geleden,
maar altijd samen.
Jij vangt me als ik val
en ik hou jou vast
in élk geval.
Ook als het donker is
bij verdriet, en bij gemis.

Ik heb nooit méér dan ooit geloofd
in wat we 17 jaar geleden hebben beloofd:

Door dun en dik
ik zal er zijn;
tot de laatste snik
ik zal er zijn.

9okt/181

Beveiligd: Dinsdag

De inhoud is beveiligd met een wachtwoord. Vul het wachtwoord hieronder in om hem te kunnen bekijken:

Gearchiveerd onder: Gekakel van de kip 1 Reactie
26mei/180

Pi -OEN!

Ik heb een tijd geleden zaad voor pioenrozen gekocht. Bij-jawel-AliExpress.
Een klein zakje met zwarte balletjes.

Zoonlief vertelde me dat die "dropjes uit dat gekke zakje met die 5 ronde dropjes" erg vies waren...

🌹

20mei/180

Snacks

....en? Wat lust jij bij je friet?
Een kroket, of liever een frikandel?

"Maakt me echt niet uit. Ik houd van alletwee. Ik ben bi-snacksueel"

Onze Gekke Puber😅❤

17mei/180

Het mag.

Mag ik naief zijn
mag ik te lief zijn
mag ik hopen en vertrouwen,
Ondanks alle oordelen, op verdraagzaamheid?

Mag ik geloven
mag ik ánders
Mag ik eerlijk, mag ik ècht,
Mag ik zonder provoceren
Idealiseren?

Mag ik vrij zijn
En blijf jij jíj zijn
en zullen we samen
In Godsnaam
En in die van Allah
Elke dag wat mooier maken
voor elkaar?

Mag ik geven
Mag ik delen
mag ik leren
Inspireren en vergeven
Mag ik ontvangen en verlangen

Naar Vrede.
In de ruimste betekenis.
Omdat ik dat zo mis.

#Vrede #respect #verbinding #healtheworld

Gearchiveerd onder: Gekakel van de kip Geen reacties
15mei/180

Blad 3,woord 2.

Onze jongste heeft donderdag een repetitie Geschiedenis.
Faalangstig als hij is, zoekt hij de bevestiging door mij tot in detail te vertellen wat hij al geleerd heeft. Hij kent de (verhalende) tekst letterlijk uit zijn hoofd.
De belangrijke woorden overhoorde ik zojuist nog even. ("Voor de zekerheid,mam")

Kriskras door elkaar vraag ik hem de woorden van blad 1,2 en 3.
Foutloos !

"Vertel eens, wat is een Engel?"

....Weet je? Dat ben jij mama....

 

 

14mei/180

Examens…

Mijn oudste zoon heeft deze week zijn examens.
Wat een immens spannende tijd...

Voor mijn gevoel nog zo kort geleden, zat je nog op de basisschool. Had je buikpijn wanneer je een spreekbeurt moest houden.
Zaten we uren aan je eerste boekverslag (de grote vriendelijke reus, natuurlijk!)
En nu...?
Nu ploeter je op wiskundige formules die ik me niet eens meer herinner. Gelukkig mag je daarmee aankloppen en bij de buurman. Nederlands en Biologie, daar mag en kan ik je wel mee helpen...maar uiteindelijk doe je (en moet je) dit allemaal zelf doen deze week.

Lieve stoere eigenwijze nukkige gevoelige puber...

Mijn hart gaat naar je uit. Ook ik heb geen nagels meer over. Ga ervoor...vertrouw op je eigen kunnen. Jij kunt dit!
We zijn sowieso trots op jou...
Heel erg veel succes❤
Ik denk aan jou
En aan alle andere jongeren die nu de examens in gaan...èn hun ouders.

13mei/180

Moederdag 2018

Verrast worden door een prachtige liefdevolle knutsel van onze jongste.
En een puberzoon die me omhelst en naar zijn werk gaat met de opmerking: "Sorry,ik doe daar niet aan, vind dat echt onzin hoor mam, moederdag"...en vervolgens met een zilver kettinkje thuiskomt..

We weten èrg goed dat moeder-worden geen vanzelfsprekendheid is.
Het zien van onze 2 grote wonderen herinneren me daar dagelijks aan. God wat zijn we gezegend, en wat ben ik dankbaar dat ik hun moeder mag zijn.

Een mooie dag..met een lach en een traan. Omdat er in ons leven sinds de vorige moederdag zo veel veranderd is. Dat we beseffen hoe kwetsbaar het leven is...en hoe belangrijk ouders zijn. We zijn zó dankbaar dat we vandaag tòch weer onze moeder en schoonmoeder in het zonnetje konden zetten....en ja, het is anders dan voorheen...maar nog intenser...omdat we hen Goddank nog bij ons mogen hebben. Nieuwe herinneringen mogen maken.

Vandaag sta ik ook graag stil bij diegenen voor wie vandaag moeilijk was:
(Zonder namen te noemen hoop ik dat jullie weten dat ik dit aan jullie schrijf...)

Ik denk aan jou, voor wie vandaag moeilijk was. Omdat er gemis is. Omdat je zo graag je moeder nog hier dichtbij je zou wensen...maar zij hier niet meer is.

Aan jou, voor wie vandaag moeilijk was omdat het woord 'moeder' voor jou helaas niet symbool staat voor liefde en geborgenheid. Dat je dat zo intens hebt gemist...en nog.

Aan jou, voor wie de fysieke afstand tussen jou en je mams zo groot is...en je elkaar maar hooguit eens per jaar ziet, terwijl je haar zo mist.

Aan jou, voor wie een onzekere periode aanbreekt...hopend op nog een moederdag...

Aan jou, omdat je niet weet wie jouw moeder was...

Aan jou, na een zwangerschap van 18 weken werd jullie meisje geboren...je vierde wondertje ; een engeltje, het verdriet is nog zo pril.

Aan jou , voor wie vandaag moeilijk is omdat jouw diepste wens om mama te worden nooit is uitgekomen...

Aan jou, omdat jouw prachtige kindje niet gezond en sterk genoeg was om het leven te kunnen leven...en je hem veel te vroeg 'moest ' loslaten.

Aan jullie, voor wie vandaag moeilijk is omdat jullie kindjes niet levensvatbaar bleken...en jullie *vlinderkindjes voortleven in dromen en in jullie hart..maar het in huis zo stil blijft.

Aan jou, omdat ondanks dat je er bewust voor koos geen mama te worden, deze dag je raakt...

Aan alle moeders...pleegmoeders...adoptiemoeders....moeders in hart en ziel...wensmoeders...rouwende moeders...deeltijdmoeders, stiefmoeders, alleenstaande moeders...eenzame moeders...

Vandaag denk ik aan jullie❤

Gearchiveerd onder: Gekakel van de kip Geen reacties
3mei/180

4 mei; verbindingsdag

Verlies en verdriet verbinden. Kijk maar eens om je heen, wanneer er een dierbare overlijdt. Mensen betuigen hun steun, rouwen met je mee. Houden elkaar vast. Voor even is er geen afstand, maar verbinding,compassie, liefde.

Liefde verbindt. Maakt ons blind en doof voor verschillen, of, die doen er niet toe. Wat telt is die ánder...en respect, diepe genegenheid, het 'gezien en gehoord worden', het 'er mogen zijn'.

Morgen om 20:00 zijn we twee minuten stil. Uit respect voor hen die sneuvelden terwijl zij streden voor vrijheid. Omkwamen door geweld, haat, er 'niet mochten zijn', niet gehoord en gezien werden. Of die de dood vonden terwijl ze daartégen streden.

We denken ook aan ieder die slachtoffer was , toen, maar ook nu! van vernietigende haat, discriminatie, op basis van verschillen... (afkomst, huidskleur, overtuiging, religie, seksuele voorkeur....)

Morgen is het nationale Dodenherdenking. Het doet opnieuw een hoop stof opwaaien...
Stof...puin...van de ellende die mensen mensen aandeden...en elkaar nog steeds aandoen.

Iedereen die zich wil laten horen...of juist stil wil zijn..heeft als verbindende factor verlies..en verdriet...
En een kloppend hart. We zijn allemaal mens!

Ja...we herdenken 'onze' oorlogsslachtoffers....maar laat er in Gods en Allah's naam ook ruimte zijn om verder te kijken dan onszelf. Zie elkaar...

Laat verlies, verdriet en liefde de verbindende krachten zijn waardoor we met elkaar ons mens-zijn weer ontmoeten en omarmen. Laten we mogen denken aan hen die vielen in de oorlogsjaren van WOII..maar ook daarbuiten. Toen,nu...dichtbij,ver weg.

Aan hen die vielen in de wereld,waar dan ook...vanwege het gebrek aan compassie, respect en verbondenheid. Omdat de verschillen zwaarder werden gewogen dan de overeenkomsten.

Aan hen die huis en haard moesten verlaten en daarbij het leven lieten.

Aan hen die niet opgroeiden in veiligheid.

Aan hen die achterbleven.

Aan hen die het leven lieten omdat ze 'er niet bijhoorden'...

Aan hen die zich niet welkom voelen..zich niet veilig wanen..

Aan allen die wankelen...laat ze niet vallen..

Vier mei. Dodenherdenking: Verdriet Verbindt. Verbinding is naastenliefde. Liefde slaat bruggen, geeft hoop en uitzicht. Liefde heelt.

En hopenlijk langer dan twee minuten...❤

Gearchiveerd onder: Gekakel van de kip Geen reacties