Haan Kip Kuikens!

Welkom bij de Haan, de Kip en de Kuikens!

“Today is a gift, that’s why it’s called the present.”


Hallo, Welkom op deze site van de Haan, de Kip, en de Kuikens...!

Op deze site geven we jullie een kijkje in ons kippenhok. In eerste instantie was dit weblog vooral bedoeld als verzamelplaats voor de briljante opmerkingen van ons oudste kuiken(11-01-2002) maar de Kip legt hier zelf ook regelmatig een creatief ei. Inmiddels is ons kippenhok uitgebreid met een klein piepkuikentje (18-06-2008) en zorgt hij ook al weer voor genoeg inspiratie om blogs te schrijven.

In de rechterkolom vind je de verschillende categorieën:
"Gekakel van het Kuiken" : voor een verzameling briljante opmerkingen van ons Kuiken, "Gekakel van de Kip": voor columns, gedachten, en korte -soms absurde- verhalen, de ene keer berust op waarheid, soms louter onzin en àlles daartussen, door de Kip, "Gepiep van 't Kuikentje": voor alles wat er gebeurt rondom ons Piepkuiken en "Gekraai van de Haan": voor...(wordt vervolgd...) "Poëzie, proza & pruts" door de Kip, en dan nog wat "Foto's ".
Klik maar wat rond en het wijst zich vanzelf.
Veel plezier ! En laat gerust een berichtje achter bij een blog, of in ons gastenboek. We vinden het namelijk erg leuk om te weten wie onze site heeft bezocht!



Aju Kukeleku !

Haan, (John) Kip, (Corrine) en de Kuikens (Ian en Ilias)
(en ja, onze achternaam is "de Haan")




23okt/170

Dicht-er-bij

*Er was een serie op tv,

*daar werd ineens jouw naam gezegd.

*Niet dat ik daarvan schrok; Oh nee,

*maar mijn aandacht werd meteen verlegd.
*Natuurlijk ging 'dat' niet om JOU

*maar jouw naam raakt mij altijd, metéén..

*omdat ik nog steeds van je hou;

*al ben je niet meer om ons heen.
*Verdwenen zijn de scherpe randen,

*herinneringen maken me blij,

*maar als ik je 'hoor', vouw ik mijn handen;

* 'bid' ik je weer even dichterbij.
💜

19okt/170

Alfabet…

In een huishouden met alleen zonen heb je soms hele vreemde gesprekken.
"Hee mam, wat is nou eigenlijk groter? Cup A of cup D?

Is het van groot naar klein? Of juist van klein naar groot?"

-Uhm...van klein naar groot. Dus D is groter dan A. Waarom vraag je dat?-

"Gewoon...ik had het erover met ***(een vriend) en die zei dat hoe verder het in alfabet,hoe kleiner de tiet."

-Nouja zeg! En die dingen heten borsten trouwens.-

"Whatever. Maar ik had dus gelijk."

-Nou, eh, fijn!-

Spuit-elf die meeluisterde : "Hebben ze ook het alfabet voor piemels?"

-Nee.-

30sep/170

Boos!

Ik moet dit even kwijt...

Het komt zelden voor dat ik mijn irritaties uit.

Boosheid en ergernis uit ik slechts heel selectief, bij de mensen die dichtbij mij staan. (Wat dan wel weer een beetje jammer is voor hen😉)

Maar soms...echt heel soms, kan ik er niet omheen. 

Zoals: Wanneer je me tergt...

Keer op keer lastig blijft vallen...

Sterker nog, wanneer je hardnekkig blijft aandringen...om me heen blijft hangen terwijl ik echt duidelijk ben, en je op alle mogelijke manieren laat merken dat ik nu echt niet van je aanwezigheid gediend ben.

Kom op zeg! Heb je echt niks beters te doen dan mij lastig te vallen?

En waarom perse mij? John kun je wel met rust laten?

Ik ben het echt gruwelijk zat.

Dus ja...

Ik ben boos!

En, al wist ik niet dat ik het in me had, ik heb zowaar moordneigingen.

Maar hoe is het toch mogelijk, dat wanneer je me eenmaal zo ver gepusht hebt dat ik je wel iets áán zou willen doen, je opeens pleite bent?

Dan kan het dus ineens wel,opzouten? 

Laffaard!

Gearchiveerd onder: Gekakel van de kip Geen reacties
13jul/170

Koffie met kletskoek

Vóór mij, een kop heerlijke décafe latte,(met slagroom!) en naast mij (aan een tafeltje ) een tweetal dames.
Sjaan, zo heet de dame met het roze vest, (want even daarvoor zei de dame in het grijs:"Heeeé Sjaan,wat enig om jou weer te zien? Mag ik bij je komen zitten? ", en Sjaan vond dat goed.) zat aan een cappuccino.

De lady in grey bestelde een thee.

"Oh nee..doe maar muntthee. Of nee..toch maar niet, doe maar gewone thee."

"Ja,doe maar gewoon want dan doe je al gek genoeg."

-Ja,hilarisch.-

"Is het echt weer voor he? Voor iets warms!"

"Nou inderdaad! 't Is weer heel anders dan van de week!"

"Typisch Nederlands weer he? Het ene moment 'ken' je je bikini 'an, en de dag erna moet je je muts opzetten."

"Zal ik eens wat zeggen?"

-Zelfs ik, onopvallend naast hen op een bankje, word benieuwd..-

"Ik dacht net, ik heb eigenlijk best trek in erwtensoep! 't 'Mot' niet gekker worden!"

"Nou, zal ik jou dan effe wat vertellen? Wij eten zuurkool vanavond! Gekkenhuis!"

-......-

"Ja,daar is het nou ècht weer voor he? Voor een èchte stevige maaltijd met dat weer nou."

"Haha ja, stevige winterse kost!"

Sjaan had kennelijk voordat ze verenigd was met haar tafelgenote, een tosti besteld. De serveerster zette hem voor haar neer. "Eet u smakelijk hoor! Oh, wilt u ook wat eten?(....) Wat ik kan aanbevelen? Eh..we hebben een hele lekkere lunchsalade. Ja,met kip en .. (....)  Ja inderdaad, lekker fris! Met die warme dagen achter de rug hebben mensen vaak trek in iets lichts en niet echt in een warme hap he? Daar is het dan geen weer voor."

"Oh ja,lekker..doe maar.....die salade. Ja, dat is echt lekker nou he? Mmmm salade."

Sjaan is het er ook mee eens. "Ja, ik eet als het zo benauwd is geweest ook graag gewoon een broodje of een pastasalade!"

"Ja of zo'n maaltijdsalade met fruit of rauwkost erdoorheen gehusseld...lekker hoor. Dat smaakt best met dat weer!"
....
Conclusie?

Wát je vandaag ook besluit te gaan eten; het is er weer voor!
*met dank aan Sjaan.

Gearchiveerd onder: Gekakel van de kip Geen reacties
30jun/170

Woorden aan jou*

-

Al een week zoek ik

Naar woorden

Die nooit genoeg zullen zeggen

Die nooit meer  uitgesproken kunnen worden;                         

Zoals ze zijn bedoeld

--

Al een week voel ik 

De onrust

Die me meevoert naar die tijden

Die we nooit meer gaan beleven;                                        

Omdat jij er niet meer bent

--

Al negen jaar zijn wij

Nu verder

Jij ongrijpbaar en 'hierboven'

Ik op aarde,leef mijn leven;      

Dankbaar dat jij er was

--

Ja dát wilde ik 

graag zeggen:

Dat het 'goed is hoe het is',

'De scherpe pijn is weg van 't rouwen'                                         

...'we voor altijd van je 'houwen'.

--

Want alles heeft opnieuw

een Plekje

Zelfs jouw "eind", -"Zijn wonderlijke start"

Wij vieren 't leven en de liefde;                                            

-En jij blijft een deel van dat.
.❤

18jun/170

Negen jaar!

18 juni, 9 jaar geleden, na een zwangerschap vol van zorgen omtrent jouw gezondheid, was je dan eindelijk daar.

Nog steeds kunnen we met 100% achter de tekst op jouw geboortekaartje* staan...want wat ben jij een verrijking in ons leven, en dat van velen !

Je bent zo puur, zo echt jezelf.. 

zo slim, en vol grapjes.

Je hebt een bijzondere kijk op de wereld, en doet ons regelmatig verwonderen en versteld staan...en laat ons diep nadenken over grote vraagstukken waar jij je al mee bezighoudt. Het leven met jou is nooit saai;)

Je wordt zo snel groot! Maar gelukkig vind je het ook nog fijn om soms gewoon klein te zijn. De wereld om je heen, en de verwachtingen waaraan je "moet" voldoen overspoelen je soms. En soms zijn situaties waar je niet op voorbereid bent wel heel erg spannend. Maar wat kun jij inmiddels goed aangeven wat je nodig hebt! Zo knap! 

Je maakt grote stappen, en je weet zowel de kleine als de grote dingen te waarderen...

...en wat kun jij stralen! Door jou is dan de hele wereld een stukje lichter !

Lieve schat, we zijn zo trots op je...en wat zijn we dankbaar dat wij jouw papa en mama mogen zijn.

Lieve sportieve grappige slimme eigenwijze Ilias; gefeliciteerd met je 9de verjaardag!
*(de tekst op jouw geboortekaartje, 9 jaar geleden...en nog steeds actueel!)

Nog voor je verwekt was,

Verlangden we naar je.

Al voor je geboren was

hadden wij je lief.

Al voor we je hadden gezien

wisten we dat je speciaal was.

Al voor we je konden vasthouden

verrijkte jij ons bestaan.

En nu je er bent,

schieten alle woorden te kort.

Hoe welkom kan een kindje zijn?

Lief kostbaar Godsgeschenk,

leven uit ons leven,

klein, mooi en zo bijzonder.

We geven je een naam.

maar eigenlijk heet je : Wonder.

klik hier voor negen jaar in vogelvlucht.


12jun/170

Wie maak ik blij met prei?

Dan stuur je je 15-jarige zoon in zijn toetsweek even naar de Supermarkt voor een GROTE ZAK GESNEDEN PREI .

Poging 1: 

Teruggekomen met drie dingen,maar geen prei.

Poging 2:

"Trrrrring...." (telefoon)"Mama..ik heb het zakje prei onder mijn snelbinders gedaan, maar ik sta nu voor het stoplicht, en het zit er niet meer onder...."

Poging 3: 

Bij thuiskomst wordt mij een mini zakje met 200 gram overhandigd..

Hij is nu onderweg om nog een zak te halen...😂

(Toetsweek en ADD...tja😉)

*UPDATE*

Nu komt hij zojuist thuis met 400 gram gesneden prei. Ik had 400 nodig. Nu heb ik dus meeeeeer dan genoeg😂

14mei/170

Moederdag 2017

Moederdag 14 mei 2017

Vandaag mag en wil ik extra stilstaan bij Moederdag.

Want wat een zegen is het, om te kunnen zeggen dat we onlangs de 72ste verjaardag van mijn lieve mama hebben mogen en kunnen vieren. Wat houd ik veel van haar! ❤

Dat ik gezegend ben met twee wondertjes die mij hun mama noemen.

Wat een rijkdom...wat ben ik een bofkont...

Maar juist ook vandaag,besef ik des te meer dat Moederdag niet vanzelfsprekend is....en niet door iedereen wordt ervaren als een 'feest'.

Lieve wensmoeders; moeders die zoveel ruimte in hun hart hebben,maar voor wie het niet vanzelfsprekend is om een kindje te kunnen dragen.

Lieve engeltjesmoeders; moeders die hun wondertje veel te vroeg 'moesten' loslaten.

Lieve eenzame moeders; moeders die om welke reden dan ook het contact met hun kinderen missen.

Lieve kinderen, groot of klein; die zo graag hun mama nog dichtbij zich hadden willen hebben.

Lieve moeders, die alles op alles zetten...huis en haard verlaten om hun kinderen een veilige toekomst te geven, in een vreemd land.

Lieve kinderen, die geen warme gevoelens krijgen bij het woord moeder....bij wie een liefdevol thuis ontbrak...

Het is moederdag voor ALLE moeders...stief-,pleeg-, vermoeide, actieve, gezonde,zieke, werkende, thuisblijvende, samenlevende, alleenstaande....ALLE! moeders.

voor de Lieve moeders,in hart en ziel....

Hun kinderen...waar dan ook...

Tastbaar of niet...

Vandaag denk ik ook aan jullie 💜

4mei/170

4 mei ’17

Verlies en verdriet verbinden. Kijk maar eens om je heen, wanneer er een dierbare overlijdt.Mensen betuigen hun steun, rouwen met je mee. Houden elkaar vast. Voor even is er geen afstand, maar verbinding,compassie, liefde.

Liefde verbindt. Maakt ons blind en doof voor verschillen, of, die doen er niet toe. Wat telt is die ánder...en respect,diepe genegenheid, het 'gezien en gehoord worden', het 'er mogen zijn'.

Vanavond zijn we twee minuten stil. Uit respect voor hen die sneuvelden terwijl zij streden voor vrijheid. Omkwamen door geweld, haat, er 'niet mochten zijn', niet gehoord en gezien wilden worden. 

We denken ook aan ieder die slachtoffer is , toen, maar ook nu! van vernietigende haat, discriminatie, op basis van verschillen... (afkomst,huidskleur,overtuiging,religie,seksuele voorkeur....)

Vandaag is het nationale Dodenherdenking. Het doet opnieuw een hoop stof opwaaien...

Ja...we herdenken 'onze' oorlogsslachtoffers....maar laat er in Gods en Allah's naam ook ruimte zijn om verder te kijken dan onszelf. 

Laat verlies, verdriet en liefde de verbindende krachten zijn waar we met elkaar ons mens-zijn weer ontmoeten en omarmen. Laten we mogen denken aan hen die vielen in de oorlogsjaren van WOII..maar ook daarbuiten. Toen,nu...dichtbij,ver weg.

Aan hen die vielen in de wereld,waar dan ook...vanwege het gebrek aan compassie, respect en verbondenheid. Omdat de verschillen zwaarder werden gewogen dan de overeenkomsten.

Aan hen die huis en haard moesten verlaten en daarbij het leven  lieten.

Aan hen die niet opgroeiden in veiligheid.

Aan hen die achterbleven.

Aan hen die het leven lieten ondat ze 'er niet bijhoorden'...

Aan hen die wankelen...laat ze niet vallen..

Vier mei. Dodenherdenking: Verdriet Verbindt. Verbinding is naastenliefde. Liefde slaat bruggen, geeft hoop en uitzicht. Liefde heelt.

Hopenlijk langer dan twee minuten...

Geëtiketeerd als: Geen reacties
29apr/170

Overgrootmoeders kapsel.

Waar je je al niet druk over kunt maken:

Deze kip twijfelt al een tijdje aan haar haar.

Groeien?

Knippen?

Hoe dan?

Aangezien ik de regel handhaaf 'bij twijfel maar niets doen" is mijn  haar inmiddels behoorlijk lang. Stiekem ben ik daar zelfs een beetje trots op, want dat is lang geleden!

Het dagelijks onderhoud, wassen, kammen,drogen, vind ik vandaag wel genoeg moeite, en ik besluit het uit gemakzucht achterover in een knot te binden.

Doe ik wel vaker, tot grote ergernis van mijn moeder,die het dan niet kan laten me er op te wijzen dat ik "wel heel erg op haar oma lijk zo."(van je familie moet je het hebben😉)

Zo liep ik dus zojuist, mijmerend, naar de supermarkt.
"Zal ik het dan in laagjes laten knippen? Misschien komt er dan meer krul terug....

Of juist niet, het is nu juist lekker dik en goed bijeen te binden zonder dat er kortere lokken uitpiepen.

Of zal ik het gewoon weer kaaklijn-lengte laten knippen?

Of juist nog langer laten groeien?

Lijk ik echt op mijn overgrootmoeder?

Het komt los inmiddels een flink eind over mijn schouders...zal ik het vaker los doen?

Misschien moet ik nog maar even wachten met knippen...

Ja...ik wacht tot de zomervakantie, en dan beslis ik of ik het weer korter laat knippen..."

Ik schrik op, iemand roept mijn naam.

He! Corrien! Lang geleden! Jeetje...jij bent veranderd...hoe is het met je!  Oh...en wat is je haar anders? Korter lijkt het? Geknipt?

...

Gearchiveerd onder: Gekakel van de kip Geen reacties
28apr/170

Man met shirt.

Okay...

Ik ben dus officieel kippig.

Vanwege schouder,kan ik vanaf de kant het zwembaduitje meemaken...en ik vermaak me prima ....wat straalt onze jongste in het water!

Tegelijk bemerk ik dat ik "gegroeid" ben m.b.t. mijn zelfbeeld. Zwembaden zijn nooit plaatsen geweest waar ik mij zelfverzekerd voelde. Maar sinds een tijdje merk ik dat ik mijn lijf niet langer meer obsessief vergelijk met dat van andere dames. Ik kijk nu met andere ogen naar de prachtige diversiteit om mij heen. Mensen zijn zo mooi!

Omdat ik-wanneer ik zwem- vaak de uitzondering ben omdat ik voor veel zwemkleding uiteindelijk allergisch ben,en dus vaak kies voor een shirtje en korte broek, valt me vandaag op dat ik daarin ook niet de enige ben.

Een man van middelbare leeftijd zwemt enthousiast met zijn zoontjes of kleinzoontjes? En draagt vol trots een zwarte string en een zwart strak mouwloos shirt. 

Ik zie ze genieten...wat een genot ook om naar te kijken!

Waarom hij een shirt aanheeft vraag ik me wel heel even af...zou het chloorwerend zijn? 

Nouja...hoe dan ook...er zijn er dus meer mensen met shirts aan in een zwembad!☺ 

Ilias gaat voor de 100ste keer de glijbaan af en ik zwaai...

John gaat ook...en ik zwaai weer...

Heerlijk om ze zo in hun element te zien. Zo blij word ik hiervan!

De man met shirt is intussen zijn (klein?)kids aan het verzamelen en roept "Jaaaaaaa!!! Kom!!! We gaan friet eten!"

De kinderen laten zich dat geen twee keer zeggen en lopen mijn richting op. (Ik zit op het terras)

De man met shirt verzamelt handdoeken en komt ook mijn richting op.

Hij schenkt me een brede grijns, en ik grijns terug.

Mijn blik blijft even hangen...

Iets langer dan mijn bedoeling is...

Veeeel langer dan mijn bedoeling is.....

"Haha...dat effect heb ik vaker op vrouwen..." lacht hij vrolijk.
"Zoveel haar zie je niet vaak he?"

Joviaal zwaait hij,en sluit zich aan bij de rij voor de frietjes.
*Hij droeg geen shirt.

Gearchiveerd onder: Gekakel van de kip Geen reacties
15apr/170

Ongezuurde mening;)

De paasboodschappen worden besproken. "Zo'n kerststol vind ik nooit zo lekker."

-Paasstol?-

"Nouja,zo'n dinges die we met kerst ook altijd hebben,dié. Je weet toch?"

-Paasstol.-

"Ja,die. Die niet.Maar die platte dingen wel! Die zijn zo lekker met suiker!"

-Matzes?-

"Ja.Die uit zo'n doosje. Je weet wel.Met suiker."

-Matzes.-

Tijd voor iets meer diepgang.

Weet je waarom we eigenlijk matzes eten rondom Pasen?

"Nee?"

*doet het verhaal over de uittocht uit Egypte, het ongezuurde 'brood van ellende', bevrijdingsbrood...etc.*

"Zo dan! Dus dat brood aten ze ook gewoon al in de tijd van de Bijbel enzo?"

-Ja.-

"Maar nu zit het natuurlijk in een mooiere verpakking..."

15apr/170

Hoop op Pasen.

Onze hoop is op de Paasboodschap gericht;
De lijdenstijd gaat echt voorbij...

We mogen opstaan in Zijn Licht
- opnieuw beginnen met een schone lei...

#ipray

Gearchiveerd onder: Gekakel van de kip Geen reacties
12mrt/170

Afscheid

​Ieder afscheid
Raakt diep in de kern van je hart.
Een plek
waar diegene altijd voortleeft
die niet meer bij ons kan zijn.

Bij elk afscheid
groeit die plek;
bloedt die plek.
Nieuwe pijn,

-maar ook de pijn van elk afscheid daarvóór.
Bij elk afscheid
raak je hen ook weer even extra aan.

Bij elk afscheid
groeit die plek in je hart.
Sterf je zelf een beetje mee; 
Èn leef je weer een beetje extra
Omdat je doorgaat
En hen altijd meedraagt.

Bij elk afscheid
Worden vanzelfsprekendheden weer groot,
En overstijgt Liefde wederom de dood.

Elk afscheid is weer een nieuwe vorm van vasthouden.❤

17feb/170

10 jaar te vroeg..

​Onverwachte uitspraak van een achtjarige:

" Oh...mènnnnn...ik heb  ièts teveel gedronken vandaag..."

(Okay...het was karvan Cevitam...maar toch....)