Haan Kip Kuikens!

Welkom bij de Haan, de Kip en de Kuikens!

“Today is a gift, that’s why it’s called the present.”


Hallo, Welkom op deze site van de Haan, de Kip, en de Kuikens...!

Op deze site geven we jullie een kijkje in ons kippenhok. In eerste instantie was dit weblog vooral bedoeld als verzamelplaats voor de briljante opmerkingen van ons oudste kuiken(11-01-2002) maar de Kip legt hier zelf ook regelmatig een creatief ei. Inmiddels is ons kippenhok uitgebreid met een klein piepkuikentje (18-06-2008) en zorgt hij ook al weer voor genoeg inspiratie om blogs te schrijven.

In de rechterkolom vind je de verschillende categorieën:
"Gekakel van het Kuiken" : voor een verzameling briljante opmerkingen van ons Kuiken, "Gekakel van de Kip": voor columns, gedachten, en korte -soms absurde- verhalen, de ene keer berust op waarheid, soms louter onzin en àlles daartussen, door de Kip, "Gepiep van 't Kuikentje": voor alles wat er gebeurt rondom ons Piepkuiken en "Gekraai van de Haan": voor...(wordt vervolgd...) "Poëzie, proza & pruts" door de Kip, en dan nog wat "Foto's ".
Klik maar wat rond en het wijst zich vanzelf.
Veel plezier ! En laat gerust een berichtje achter bij een blog, of in ons gastenboek. We vinden het namelijk erg leuk om te weten wie onze site heeft bezocht!



Aju Kukeleku !




12mrt/20Off

Uitstraling?

Waanzin !
Ik begin ernstig aan mijn uitstraling te twijfelen.
Blijkbaar is er iets mis met me.
Is er misschien wel iets heel erg mis met me.
Ik dacht dat ik er redelijk intelligent uitzag, en zeker met mijn bril op.

Maar blijkbaar heb ik het mis.

Elke keer wanneer ik in de boekhandel kom (of een primera of waar dan ook) en een boek aanschaf, is de eerste vraag die me wordt gesteld: "Is het een kadootje?"

In eerste instantie dacht ik dat dat kwam omdat dat ik regelmatig boeken aanschaf voor mijn jongste zoon, maar het begint tot me door te dringen dat het een structurele vraag is.

Want bij elk boek dat ik aanschaf zie ik diezelfde bedenkelijke blikvan de verkoper/verkoopster die me even opneemt, en me vervolgens liefjes vraagt of het moet worden ingepakt, of het voor een verjaardag is.

Zo ook zojuist weer:
Ik kocht het boek van Rutger Bregman.
En ja hoor:
"Is het een kadootje?"

NEEEEEEE!! IK KAN VERDORIE AL LEZEN VANAF MIJN ZESDE!

Laatst kocht ik van die bruistabletten om kunstgebitten mee te reinigen…
Het schijnt dat je daarmee venijnige vlekken uit wit wasgoed kunt laten bruisen.

NIEMAND DIE ME VROEG OF HET EEN KADOOTJE WAS !!!!
Conclusie : Ik zie er dus blijkbaar wél uit als iemand die haar eigen tanden niet meer heeft…

Men ziet me als tandenloze analfabeet!

Ik zal het een plekje moeten geven.
Het langzaam moetenverwerken, of misschien écht iets gaan doen om mijn imago en uitstraling op te krikken ( en mijn ego..)

Tips?

😉

(Overigens… die bruistabletten werken niet, Mocht je tócheigenwijs zijn, en ze wél aanschaffen, en de verkoopster vraagt jou WELof het een kadootje is…don't tell me…ik wil het NIET weten!!!)

4feb/20Off

Geen Haa(s)t alsjeblieft.

Vandaag , in #Lidl.

Een mooi stel mensen op leeftijd, met een Aziatisch uiterlijk, stonden voor mij in de rij.
Ze hadden nogal wat boodschappen, en ik stond er met slechts 1 pak yoghurt.

De dame stond haar karretje uit te pakken, en de loopband te vullen, waarop de man tegen mij zei : " U mag wel voor hoor, u heeft zo weinig!"
Ik bedankte de man, zei dat ik dat hartstikke lief vond, maar dat ik echt wel even kon wachten.
De vrouw glimlachte, en zei: "Mensen zonder haast, die kom je bijna niet meer tegen."

Ik grapte dat ik om wel om 15uur thuis moest zijn voor mijn zoon, maar dat dat wachten in de Lidl echt geen probleem zou zijn😉 (Het was 13:30.)

Achter mij stonden 2 mannen van middelbare leeftijd.
Waarvan de één tegen de ander, maar voor iedereen luid en duidelijk verstaanbaar zei:
"Gelukkig, ze blijft staan. Anders waren we naar de andere kassa gegaan. Straks krijgen we ook dat #coronavirus door die spleetogen, haha."

Er werd gegniffeld, en ik was met stomheid geslagen.

AU!

Ik zág het: De vrouw wilde iets zeggen…
Ik vóelde het: ìk wilde iets zeggen…
Maar de man zei, voordat we ook maar konden reageren: "Laat maar, dit zal nog wel een tijdje doorgaan. Reageren heeft toch geen zin."

De vrouw keek bedrukt, en draaide zich weer naar haar boodschapjes.

Ik kon het niet laten, om toch, ook harder dan nodig, tegen het lieve stel te zeggen :
" Mensen zonder haast zijn misschien zeldzaam, maar haastige mensen zijn lang niet zo akelig als mensen zonder hersenen of fatsoen, hè?"

De 'heren' sloten aan bij de andere rij, want die ging sneller.

Haastig+Hersenloos+Fatsoensloos.

Ik werd hier zo verdrietig van.

#Weltschmerz

10dec/19Off

kerst&nieuwjaarswens

Zijn het de lichtjes
is het sky radio, de sfeer
of is kerst nog steeds
veel meer?

Is het kerst voor
'slechts 2 dagen
liefde en verbondenheid'
of mogen we dat altijd vragen?

Het warme welkom
omzien naar elkaar
aandacht voor mensen dichtbij en van ver,
kan dat niet het hele jaar?

Eten genoeg voor iedereen
Stapjes op weg naar wereldvrede
iedereen hoort erbij
of blijft dat bij gebeden?

Zullen we het ánders doen
Werkelijk verschil maken met elkaar
Leven, en delen vanuit (Zijn) licht
En bijdragen aan IEDERS gelukkig nieuwjaar?

We wensen u, jou, en de wereld, dat de kerstgedachte verder reikt dan twee dagen in december.❤️

"Fijne feestdagen, en een gelukkig 2020".

4nov/19Off

Op wieletjes

Dit kost me wat moeite. Understatement. De scootmobiel stond voor mij symbool voor "later.... Ooit". De autoimmuunziekten, w.o. Bechterew /ra/crps/fibromyalgie eisen al jaren hun tol. Vaak onzichtbaar voor anderen. Of soms zichtbaar. (af en toe een gipsje, spalkje, krukken, nog meer gewichtstoename door prednison etc)
Men ziet mij vooral in mijn "goede doen". Dan kan ik veel. Dan loop ik(stukjes) , ga ik gezellig op pad, kan ik avondjes weg met vriendinnen, zeg ik "ja" tegen leuke dingen.
Steeds vaker moet ik nee zeggen. Verplichtingen, of leuke dingen afzeggen. Keuzes maken. Verzin ik "smoesjes". Blijf ik thuis. Lig ik te lang, of al erg vroeg op bed. Slik en spuit ik meer medicatie, dan me lief is, die de pijn wat dempt, maar mijn energie opslurpt/me suf maakt, me neerdrukt.
(los van de bipolaire stoornis, die daar soms ook aan bijdraagt...)

Mijn prioriteit ligt áltijd bij het er zijn, en zorgen voor, mijn gezin, en mijn moeder. (en vader)
Soms blijft er geen energie over voor méér.

Mijn steun en toeverlaat, en grote liefde heeft er minder moeite mee dan ik. Niet vanwege -Zoals hij zegt"ik voel jouw pijn niet. "- maar vooral omdat hij mij blijft zien om wie ik ben, en wat ik wél kan. Tijd om dat zelf ook maar ten volle te gaan omarmen. Dus, bij deze... Op de foto met mijn vijand, én vriend, de scootmobiel. Hopelijk tijdelijk, we shall see. Het stelt ons in elk geval weer in staat om samen te genieten en erop uit te gaan.
(en John coacht me de lastige drempels en hobbels langs, behoed mij, (of juist omstanders... 😅) voor botsingen, want zijn ogen doen het gelukkig ook een heel stuk beter dan de mijne😁)

Mijn hart, mijn held, mijn man❤️

#blessed
#blessedwiththebest💕
#openhartig
#whatyouseeiswhatyouget

*edit:
Dit deel ik overigens niet uit aandachtsgeilheid. Want er zijn veel ergere dingen, en ik tel al mijn zegeningen, dat zijn er heel erg veel Goddank!
Maar vandaag deel ik dit om nu eindelijk mijn schaamte, en de aannames die ik heb (men zal wel denken, Corrine is lui, saai, ze laat John echt te veel doen... etc... ) nu eens eerlijk te delen. Om het mijzelf, en ónszelf wat makkelijker te maken.
Want oh wat hebben we genoten van Brugge. Waar ik wél "lekker anoniem" durfde te scooteren, en we samen nog eens dunnetjes de 50ste verjaardag van John de Haan hebben gevierd ...🙏❤️

#blessedwiththebest

17okt/19Off

17 oktober.

Vandaag is een bijzondere dag.
Mijn papa mag vandaag bij ons zijn 69ste verjaardag vieren.

Ik sta al sinds vanmorgen vroeg in de keuken, om een lekkere verjaardagsmaaltijd voor hem, en de familie te maken, maar dat is niéts bij vergeleken wat deze man dagelijks doet.
Deze allerliefste man werkt keihard, houdt een eigen zaak draaiend, tobt zelf met zijn gezondheid maar daar hoor je hem nooit over. "Niet klagen maar dragen." En als het even kan draagt hij ook mee aan de last van anderen. Niets is hem teveel, en al helemaal niet wanneer het gaat om ons, en om mijn lieve moeder.

Sinds ruim anderhalf jaar is het leven van mijn ouders drastisch veranderd. Mijn vader geeft zich 200% om mijn moeder zich zo comfortabel en goed als mogelijk te kunnen

voelen. Samen nog te kunnen genieten van kleine momentjes. Dat mama thuis kan blijven wonen. Dat vereist een enorme hoeveelheid energie, creativiteit(want de communicatie blijft moeizaam door de afasie na het herseninfarct)
En niet te vergeten... bergen liefde.
Die zijn er in overvloed.

Wat hou ik intens veel van je papa.
Je bent geweldig. Als papa, en als mens. Dat mag wel eens gezegd. Al hou je daar helemaal niet van.
Jij vindt dit alles " gewoon"... Want "zo hoort het, dat doe je voor elkaar". Maar papa, het is heel bijzonder wat je allemaal doet, en hoe je het allemaal doet. En dan tussen neus en lippen door ook gewoon stoppen met roken na 50 jaar. Ik ben zo trots als een aap!

Wat geniet ik van onze gesprekken, diepgaande discussies, je "van Oosten grapjes", onze gezamenlijke passie voor kunst en muziek.

Wat ben ik trotserdantrots en dankbaar dat ik me jouw dochter mag noemen.
Ik hoop en bid dat we nog vaak dit soort mooie mijlpalen mogen blijven beleven en vieren, met elkaar, en de lieve familie om ons heen. ♥️

11okt/19Off

Brand

Nav de aanslag in Halle, Duitsland, met antisemitische redenen,
En de aanslagen in Syrië nu gaande...
En verdriet... Dichtbij...

"Brand."

De wereld staat in brand,
ver weg, en heel dichtbij.
Als tranen konden blussen,
was dan de brand voorbij?

Onze wereld, zoveel geweld.
Dichtbij, en ver van hier.
Als liefde helend is,
...is er toch een manier?

De wereld, jij en ik,
voelen ons verloren,
maar uit elk sprankje compassie,
wordt hoop opnieuw geboren.

Een nieuwe wereld máken wij,
door de moed niet te verliezen,
en dwars tegen de stroming in,
Liefde en Verbinding te kiezen.

#weltschmerz
#halle
#syria
#darknesscannotdriveoutdarknessonlylightcandothat

27sep/19Off

Voorbij de dood

20sep/19Off

In scherven

'Fotolijst in scherven'.

1000 stukjes
Aan gruis en scherven
Scherp, maar schitterend
Het licht weerkaatsend

1000 stukjes
Niet te omschrijven
Maar overal "om" me
Gemis zo voelbaar

1000 stukjes
En geen van allen
Doen af aan het geheel
Ik zie jou nog steeds

1000 flarden
Herinneringen
Dierbare momenten
Ik ben je niet kwijt

Ik ruim het op
De scherven, het glas
En koester wat ik voel
Wie jij voor mij was.

Een nieuwe lijst
De vertrouwde plek
Je was weer heel dichtbij
Je hebt me verrast.

(niet rijmende lettergreep-dichtvorm, nav het sneuvelen van een fotolijst met een belangrijke foto)

16sep/19Off

Hoera voor Aliexpress

Okay, toegegeven, de meesten van mijn familie&vrienden weten ondertussen dat ik een onhandige (vaak vanwege slechtziendheid, of - at least, het is een goed excuus- ) soepkip ben, maar dat ik daarnaast ook een aangeboren talent heb voor echte domme acties en blunders? Ach... Dat weet men eigenlijk ook wel😁

Enfin, ik zit dus weer eens in het gips. (gevalletje Bechterew/crps, deze x geen lompe actie. )
Maar... Gips jeukt.
Dus wat doe je tegen de jeuk? Krabben!
Waarmee? Met een satéprikker, zo'n lange.
En wat doet zo'n prikker?
Breken!
En wat doet deze mafklapper dan? Dan pakt ze een pincet om te wrikken.
Wat gebeurt er met het pincet?
Die glipt uit m'n vingers en glipt het gips in.

Wat doet ze dan?
Dan pakt ze een ruggenkrabber. Uiteraard de achterzijde, want : "harkje" .
Een telescopische ruggenkrabber (Ali express, oh how I love details. )
Maarrrrr... Wat doet een telescopische ruggenkrabber? Die schuift gewoon net zo hard weer in elkaar als dat je 'm uit elkaar hebt getrokken.
De andere zijde met harkje was misschien toch steviger....? En de saté prikker, en het pincet moesten uiteraard toch verwijderd worden.

Dus...Wrikken... Wrikken... En ja hoor. Daar kwam de prikker, en daar kwam het pincet.
Beetje bloederig, maar de jeuk was weg.

Case closed? Niet echt.
Harkje mist nu een tandje....

Kettingzaag iemand?

(sorry... Hieronder een erg flauw filmpje, kon 't niet laten😁)

13jul/19Off

Soms

18jun/19Off

Elf

*11.
Geluksgetallen vind ik eigenlijk altijd een beetje onzin.
Maar 18 jaar geleden trouwde ik op 11 mei mijn grote liefde.
Het jaar erop, op 11 januari, werd ons eerste grote wonder geboren.

Ruim 6enhalf jaar later, zou wonder nummer 2 zich kunnen aandienen, op 11 juni 2008.
Hij besloot nog wat langer op zich te laten wachten, (menig weddenschap werd in onze vriendenkring verloren) en kwam vandaag precies 11 jaar geleden na een zwangerschap vol zorgen, ons gezin compleet maken.

18 juni 2008.
Daar was eindelijk onze lieve tweede kuiken.
Op zijn geboortekaartje lieten we ons hart spreken, en nu, 11 jaar later, is daar nog ieder woord van waar.

💙"Nog voor je verwekt was,
verlangden we naar je.
Al voor je geboren was
hadden wij je lief.
Al voor we je hadden gezien
wisten we dat je speciaal was.
Al voor we je konden vasthouden
verrijkte jij ons bestaan.

En nu je er bent,
schieten alle woorden te kort.
Hoe welkom kan een kindje zijn?
Lief kostbaar Godsgeschenk,
leven uit ons leven,
klein, mooi en zo bijzonder.
We geven je een naam. (Ilias)
maar eigenlijk heet je : Wonder."💙

*Wat zijn wij dankbaar dat wij de ouders mogen zijn van dit heldervoelende, bijzondere en pientere kind. Met zijn eigen unieke kijk op de wereld, die soms wel erg veel prikkels en stressoren heeft, maar waarbij hij zichzelf steeds weer weet te overstijgen. Wat kan hij goed aangeven, of beslissen wat hij nodig heeft om niet te overspoelen. Zo knap. Ons vrolijke kuiken, met zijn grapjes, en rake opmerkingen. Zijn hulpvaardigheid en voelbare liefde.
Zo groot al, langer dan de meeste 11jarigen, maar soms gelukkig nog eventjes klein.
De manier waarop hij zich kan verwonderen over dingen die we vanzelfsprekend vinden, leert ons ook zo veel. Hij laat ons vaak diep nadenken over grote vraagstukken, op macro niveau, waar hij zich in vastbijt.
Ons denkertje. Maar ook een doener. Geef hem een bal, en hij doét het... 🏆⚽
En wat brengt hij veel licht waar hij gaat. Daar zijn we apetrots op.

Dus lieve schat , jarige job, gefeliciteerd met je 11de verjaardag.
Elf... Is het een geluksgetal? Ik weet het niet. Maar we hopen dat deze 365 dagen dat je dit mooie getal als leeftijd draagt, heel, heel veel moois voor jou in petto hebben. ❤️🍀🌞😊

Fijne verjaardag wonderkind🙏💙

21mei/19Off

Beveiligd: Songfestival, en meer.

De inhoud is beveiligd met een wachtwoord. Vul het wachtwoord hieronder in om hem te kunnen bekijken:

12mei/19Off

Moederdag 2019

Moederdag 2019

Sinds de een-na laatste moederdag is er zoveel veranderd.
Waar mijn lieve mama voorheen altijd mijn klankbord was, zo wijs en raak met haar woorden. We elkaar elke dag iets nieuws te vertellen hadden... Werd na de CVA, de afasie en apraxie zoveel anders. Door het ernstige herseninfarct heeft zij veel ingeleverd... Hebben wij ingeleverd... Verloren...
Maar tegelijk... Is de liefde misschien wel nóg dieper, de band nog hechter. De communicatie op een ander vlak, maar niet minder waardevol. Intuïtiever. Wat ben ik blij met, en trots op mijn mama. En daarin niet te vergeten ; op mijn papa. Die er altijd is... Voor haar, voor ons.

Spannende tijden hebben we ook dit jaar weer gekend. Vanzelfsprekendheid is er niet meer, en we koesteren het feit dat we opnieuw verjaardagen, en nu ook weer een moederdag met elkaar mogen vieren.

Moederdag. Waar ik voorheen nooit hield van commerciële dagen als deze, ben ik God zo dankbaar voor dit feit : Weer een gewonnen jaar met elkaar.

Wat een vooruitzicht...
Morgen het jaarlijkse beschuitje op bed. Met kopje thee, en zelfgemaakte knutsel. Waar Ilias al dagen over praat (" je gaat het echt heel leuk vinden mam. Ik heb het per ongeluk al twee keer laten vallen, maar het is geloof ik niet stuk. Maar je krijgt het pas zondagochtend".)

Vanmiddag kwam Ian thuis van een middagje winkelen met een vriendin, en bij thuiskomst duwde hij me - bijna achteloos- een tasje van Rituals in mijn handen. "Hierzo. Vast voor moederdag. Ik heb geen zin om tot morgen te wachten."
Een heerlijk, zorgvuldig uitgekozen luchtje.

Zulke uitingen van waardering en liefde.. Wat kan me dat ontroeren.

We weten èrg goed dat moeder-worden geen vanzelfsprekendheid is.
Het zien van onze 2 grote wonderen herinneren me daar dagelijks aan. God wat zijn we gezegend, en wat ben ik dankbaar dat ik hun moeder mag zijn.

Een mooie dag..met een lach en een traan. Omdat er in ons leven sinds de 2 vorige moederdagen zo veel veranderd is. Dat we beseffen hoe kwetsbaar het leven is...en hoe belangrijk ouders zijn. We zijn zó dankbaar dat we vandaag tòch weer onze moeder en schoonmoeder in het zonnetje mogen zetten....en ja, het is anders dan voorheen...maar nog intenser...omdat we hen Goddank nog bij ons mogen hebben. Nog steeds nieuwe herinneringen mogen maken.

Vandaag sta ik ook graag stil bij diegenen voor wie vandaag moeilijk was:
(Zonder namen te noemen hoop ik dat jullie weten dat ik dit aan jullie schrijf...)

Ik denk aan jou, voor wie vandaag moeilijk was. Omdat er gemis is. Omdat je zo graag je moeder nog hier dichtbij je zou wensen...maar zij hier niet meer is.

Aan jou, voor wie vandaag moeilijk was omdat het woord 'moeder' voor jou helaas niet symbool staat voor liefde en geborgenheid. Dat je dat zo intens hebt gemist...en nog.

Aan jou, voor wie de fysieke afstand tussen jou en je mams zo groot is...en je elkaar maar hooguit eens per jaar ziet, terwijl je haar zo mist.

Aan jou, voor wie een onzekere periode aanbreekt...hopend op nog een moederdag...

Aan jou, omdat je niet weet wie jouw moeder was...

Aan jou, na een zwangerschap van 18 weken werd jullie meisje geboren...je vierde wondertje ; een engeltje, het verdriet is nog zo pril.

Aan jou, omdat je de keus die je ooit dacht te moeten maken/ moést maken, nu verfoeit en daar zo mee worstelt.

Aan jou , voor wie vandaag moeilijk is omdat jouw diepste wens om mama te worden nooit is uitgekomen...

Aan jou, omdat jouw prachtige kindje niet gezond en sterk genoeg was om het leven te kunnen leven...en je hem veel te vroeg 'moest ' loslaten.

Aan jullie, voor wie vandaag moeilijk is omdat jullie kindjes niet levensvatbaar bleken...en jullie *vlinderkindjes voortleven in dromen en in jullie hart..maar het in huis zo stil blijft.

Aan jou, omdat ondanks dat je er bewust voor koos geen mama te worden, deze dag je raakt...

Aan jou, omdat je jouw moederhart opent voor de kinderen van een andere moeder, maar je daar nog zo weinig waardering voor terugkrijgt, en je daardoor aan jezelf twijfelt.

Aan alle moeders...pleegmoeders...adoptiemoeders....moeders in hart en ziel...wensmoeders...rouwende moeders...deeltijdmoeders, stiefmoeders, alleenstaande moeders...eenzame moeders...

Vandaag denk ik aan jullie❤

17apr/19Off

.

11mrt/19Off

Geen woorden

Ik ben iemand van veel woorden
Geef mij een pen ; ik schrijf.
Kun jij je uiten in 1 zin?
Dan doe ik het met vijf.

Maar nu, in mij, verstomt het,
maken woorden geen verschil
en wat ik denk is pijnlijk
dus blijf ik liever stil.

Nav de #moskeeaanslag #Nieuwzeeland :

#Nieuwzeeland Maart 2019